http://www.korotonomedya.net/kor/ özgürlesmek deneysel bir istir. http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,336,0,0,1,0 Toni Negri's presentation at the Communism Conference in London, on March 14th 2009, translated by Arianna Bove. 2010-08-25T10:31:32-04:00 Aras Ozgun http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,12,0,0,1,0 2007-01-23T00:01:25-05:00 korotonomedya.net http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,303,0,0,1,0 The cine-eye, within the becomings of things, is able to inject into the images not only the movement but also the time. Thus it can capture intensity and the non-corporeal element in bodies. The aberrant movements of the camera and of the montage can lead us to a direct experience of a non-human time, of a pure time, and of variations of speeds. 2007-07-20T08:05:05-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,302,0,0,1,0 A rough draft for doctoral thesis. 2007-08-10T07:06:01-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,301,0,0,1,0 A rough draft for doctoral thesis. 2007-08-10T07:06:48-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,271,0,0,1,0 This interview by Can Sarvan with Aras Özgün on Ulus Baker is taken from the 7th issue of EMAA (European-Mediterrenean Arts Association) Journal published in Cyprus. 2008-03-19T00:36:05-04:00 Aras Ozgun http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,304,0,0,1,0 1. The guiding light of materialism is the eternity of matter. The eternal is the common name of the materialist experience of time. From an ethical standpoint, the problem faced by materialism is to hold singularity responsible for the eternal. These truths stemming from the materialist tradition are confirmed in the experience of kairos. 2. Among the other meanings that could be attributed to the eternal, in the materialist tradition, we sometimes find the name of the infinite, as if the two were synonymous. Is matter therefore infinite? 2008-06-24T11:45:18-04:00 Antonio Negri http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,300,0,0,1,0 Toni Negri's presentation at the Communism Conference in London, on March 14th 2009, translated by Arianna Bove. 2009-04-26T14:37:12-04:00 Aras Ozgun http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,298,0,0,1,0 Michael Hardt's presentation at Alternative Social Imaginaries Symposium at Duke University on April 9th 2009. 2009-04-26T14:47:01-04:00 Aras Ozgun http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,317,0,0,1,0 David Harvey's criticism on Antonio Negri and Michael Hardt's Commonwealth, and their response to Harvey. Published in Artforum, November 2009, Vol. 48, Iss. 3. 2009-11-17T01:10:21-05:00 Aras Ozgun http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,94,0,0,1,0 2006-12-24T10:33:35-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,14,0,0,1,0 <br> körotonomedya.net'teki yenilikleri bu bölümden takip edebilirsiniz. 2007-01-22T23:01:26-05:00 korotonomedya.net http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,8,0,0,1,0 2006-01-20T07:51:49-05:00 korotonomedya.net http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,5,0,0,1,0 2006-01-20T15:31:21-05:00 korotonomedya.net http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,9,0,0,1,0 2006-09-11T17:27:45-04:00 korotonomedya.net http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,269,0,0,1,0 aras 2007-12-25T07:17:36-05:00 Aras Ozgun http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,39,0,0,1,0 Bu yazıda, Ecevit CHP'si ve Devrimci Yol bağlamında 1970'lerdeki sol popülizmi ele alacağız. Temel iddiamız, Ecevit CHP'si ve Devrimci Yol'un, dahil oldukları ideolojik-politik formasyonlar ve aldıkları siyasal konumlar birbirinden önemli ölçüde farklı olsa da, popülist tahayyülün söylemlerine eklemlenmiş olması açısından ilginç paralellikler gösterdikleridir. Burada CHP'nin veya Devrimci Yol'un kuşatıcı bir tarihsel değerlendirmesini yapmaya kalkışmayacağımız aşikardır; çünkü, biliyoruz ki, "bir partinin tarihini yazmak, monografik bir bakış açısıyla bir ülkenin genel tarihini yazmak demektir" (Gramsci, 1971: 151). Örgütsel hayatı ve faaliyetleri, örgüt içi ideolojik tartışmaları, üyelerin, taraftarların ve temsil edilen toplumsal grupların özelliklerini ve parti veya hareketin toplumsal-siyasal alan içindeki konumunu çözümlemeyi gerektiren böyle kapsamlı bir tarihyazımı uzun soluklu bir çabanın ürünü olabilir ancak. Dolayısıyla, bu yazıda ortaya atacağımız argümanlar, 1970'ler soluna dair bir çalışmaya bazı hareket noktaları veya ipuçları sağlamaya dönük yüksek sesli düşüncelerden ibarettir. Bu sıfatla, tartışılmaya, sorgulanmaya ve değiştirilmeye açıktır. 2007-03-02T22:14:14-05:00 Necmi Erdoğan http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,63,0,0,1,0 Monografilere ihtiyacımız var. Monografi kendi kendine yazmakdır --deliliğe mahsus sözel bir alanın yazılı hali. Aklına geleni yazmak değil, yazarak aklına birşeyler getirmek. Monografiler fikirleri barındırır, kuramları değil. Makale nelerin bilgimiz dahilinde olduğunu gösterir, monografiler ise bildiklerimizin sınırlarını. Kuramların olan biteni açıklamak ve özgürleşme vaadinde bulunmak gücünden yoksun kaldığı yıkılış ve yeniden kuruluş anları olur, ordan oraya savrulduğumuz, çakılmanın sürekli ertelendiği düşüş anları. Böylesi anlarda çığlık çığlığa neler olup bittiğini düşünüyoruz ve monografiler yazıyoruz. 2007-03-02T22:15:14-05:00 Aras Ozgun, Ersan Ocak http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,25,0,0,1,0 İnsanlar "Yeni Dünya Düzeni" fikrini kullandıklarında, üç güçlü kavramı tek çerçevede biraraya getiriyorlar: düzen, dünya ölçeğinde küreselleşme ve bunlar arasında kurulan ilişkilerin yeniliği. 2007-03-02T22:16:00-05:00 Toni Negri http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,52,0,0,1,0 Amaçlar ve araçlar arasındaki ilişkinin, yani amaçların araçları meşru kılıp kılamayacağı ya da tasarlanmış amaçlara ulaşmak için neyin yapılması ya da yapılmaması gerektiği türünden sorunların, birçok siyasal kuram gibi Marksizm için de hayatî bir öneme sahip olduğu tartışılageldi. Bu tartışma, yaşanan pratiklerden sonra, günümüzde etik ile siyaset arasındaki bağın yeniden kurulması gerekliliği çerçevesinde şekillenen daha geniş kapsamlı bir tartışma içinde sahip olduğu önemi koruyor. 2007-03-02T22:17:46-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,83,0,0,1,0 Vücut Figürdür -ya da daha çok Figürün malzemesi. Her şeyden önce Figürün malzemesini mekandaki -çok farklı bir şey olan- maddi yapı ile asla karıştırmamak gerekir. Vücut bir Figürdür, bir yapı değil. Diğer taraftan Figür de bir vücut olduğundan bir surat değildir -hatta suratı bile yoktur. Bir kellesi vardır, çünkü kelle vücutun ayrılmaz parçasıdır. Hatta onun salt kelle olduğu bile söylense yeridir. Portre ressamı olarak Francis Bacon kelleleri resimler, suratları değil. İkisi arasında çok büyük fark vardır çünkü. Çünkü surat kelleyi kaplayıp örten yapılaşmış bir mekansal örgütlenmesidir. Kelle ise vücudun yoldaşıdır -üstünde olsa bile... Bir ruhu olmadığı manasına gelmez bu -ama bu vücudu olan bir ruhtur, cismanidir, hayati nefestir, hayvani ruhtur... O insanın hayvani ruhudur: domuzuna ruh, buffalonun ruhu, itin ruhu, yarasa ruhu... Bu Bacon'un bir portreci olarak çok özel bir projeyi yürütmekte olduğu manasına gelir: suratı silip atmak, suratın altında saklı kelleyi keşfedip yüzeye çıkarmak. 2007-03-03T14:22:47-05:00 Gilles Deleuze http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,36,0,0,1,0 Geçtiğimiz 25 Temmuz, 3 Ağustos (1997) arasında İspanyol devleti topraklarında, beş ayrı bölgede düzenlenen İnsanlık Adına Neoliberalizme Karşı İkinci Kıtalararası Toplantı, bundan tam bir yıl önce, Chiapas eyaletinin La Realidad köyünde düzenlenen ilkine göre, nedense, "sessiz sedasız" geçti. Daha doğrusu, tüm şenlikli havasına rağmen, en azından Türkiye'deki büyük ticari medya ilk toplantıya gösterdiği ilgiyi bu ikincisinden esirgedi. 2007-03-03T14:31:06-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,34,0,0,1,0 İnsanın, psikanalizin eksenini oluşturan temel mefhum olarak "bilinçdışı" ile olan maceralı ilişkisi kuşkusuz en belirgin şekilde "Freud'dan önce bir bilinçdışı var mıydı?" sorusunda yansıyor. Sorunun "yapısalcı antropoloji" ile ilgili olarak, "öncüleriniz kimler?" gibisinden bir soruya, "Caduveo yerlileri" cevabını verecek cesareti gösteren Claude Lévi-Strauss'un kastettiğine benzer bir çerçeve içine alınabileceği düşünülebilir. 2007-03-03T14:31:52-05:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,32,0,0,1,0 "Roma, Rebibbia Hapishanesi / Paris, 1983-1984": 1985 yılında yayımlanan Yeni Özgürlük Alanları'nın Fransızca metninin sonundaki bu kronolojik not suni değildir. İki yazar arasındaki diyalog, yazarlardan birinin hapisde bulunduğu uzun yıllar boyunca bir kesintiye uğramadı. Aslında bu mahpusluğun son yılında, baskıya ve baskının etkilerine rağmen, komünist siyasal programın devamına dair bir çalışma yapmaya karar vermiştik. 1984'te içimizden biri hapishaneden çıkıp sürgüne gittiğinde, böyle bir proje üzerinde çalışma fırsatı doğmuş oldu. 2007-03-03T14:32:44-05:00 Toni Negri http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,26,0,0,1,0 Condorcet her kuşağın kendi siyasal anayasasını hazırlayabileceğini öne sürerken, bir yandan (anayasal ilkeler ile ile yeni yasalar teşkil etmede tek bir yöntem sağlayan anayasal hukukun sıradan hukukla aynı zeminde olduğu) Pennsylvania'daki anayasal hukukun durumuna atıfta bulunuyor; öte yandan, 1793 tarihli Fransız devrim anayasasının geleceğini görüyordu: "Un peuple a toujours le droit de revoir, de reformer et de changer sa Constitution. Une génération ne peut assujetter à ses lois les générations futures." (Bir halk her zaman anayasasını gözden geçirip düzeltme, ıslah etme ve değiştirme hakkına sahiptir. Bir kuşak gelecek kuşakları kendi yasalarının hükmü altına alamaz.) [Madde XXVIII] 2007-03-03T14:34:26-05:00 Toni Negri http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,54,0,0,1,0 Acıyla ve hazla ilgileri apaçık olsa da, Sade metinleri, Sacher Masoch metinlerine vurularak ölçülemezler. Birinciler, her şeyden önce bir tür 'ekonomi-politiğe', ikinciler ise bir tür 'siyasete' veya diplomasiye açılırlar. Ama onları tersten terennüm edilmiş altyapılar-üstyapılar ilişkisi içinde de kavrayamayız. 2007-03-03T14:35:21-05:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,38,0,0,1,0 Türkiye'de tek-parti sistemi terkedilirken ortaya çıkan nisbi özgürlük ortamında yaşananlar, Türkiye Cumhuriyeti tarihinin temel sürekliliklerinden birini gözler önüne serer. Sol kanadı olmayan bir çok-partili sistemin temelleri bu kısa sürede atılır. Milli Şef rejimi kendi stratejisi gereği siyasal alanın sola da açılacağı izlenimini yaratmış; ancak, hukuksal, siyasal ve ideolojik tavır alışlarıyla çok geçmeden asıl niyetini belli etmiştir. Aşağıdakiler sol açısından bu sürecin temel dönüm noktalarını sıralamak ve kısa bir süre de olsa faaliyet gösteren dönemin sol partilerinden bugüne dek hep bir köşeye itilmiş, unutulmuş olan Türkiye Sosyalist Partisi'nin (TSP) taşıdığı önemi vurgulayabilmek dışında bir iddia taşımamaktadır 2007-03-03T14:36:07-05:00 korotonomedya.net http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,53,0,0,1,0 Hayvanlar en eski edebiyatın içindeydiler, çok uzakta değildiler zaten: Aisopos hikâyecikleriyle insanlık durumlarına ilişkin metaforlar için zengin bir kaynak sundular. Ama Batı dünyası, sözgelimi Çin uygarlığından veya Hindulardan farklı olarak insanlarla hayvanlar arasındaki ilişkiyi "dostluk" ile "ahlâki kayıtsızlık" arasında uzanan bir yelpaze üzerine dağıttı. En üst düzeyde "hayvani" tema, Mezopotamya'dan beri gelişen, Yahudilikte ve Hıristiyanlıkta ön plana çıkan bir "çoban ile sürü" teması oldu. Tuhaf kriterlere dayanılarak (çift tırnaklı olmak, yarık dudaklı olmamak vesaire) hangi hayvanın yenebileceği, hangilerinin mekruh oldukları tayin edildi. Ama her durumda, bitkilere ve hayvanlara revâ görülen muamele, uygarlıklar düzleminden bakıldığında, insanlar arasındaki ilişkilerin de kriteridir. Öyleyse edebiyatın da... 2007-03-03T14:36:30-05:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,37,0,0,1,0 Evrensel Basım Yayın, Anna Seghers'in Yedinci Şafak (Das siebte Kreuz) romanını Kasım 1997'de yeniden yayımladıktan sonra, Şubat 1998'de de İlk Adımlar adıyla, aynı yazarın öykülerinden bir derleme sundu. Seghers'in yazı ve konuşmalarından bir derleme olan ve 1984'te Ahmet Cemal çevirisiyle yayımlanan Gerçekçiliğin Evrensel Mirası'na çevirmenin yazdığı önsözde, Yedinci Şafak'ın daha önce de çevrildiği belirtilir. Oysa, romanın son baskısında, daha önceki baskılara ilişkin bir bilgi görünmüyor. Yedinci Şafak'ın bildiğimiz ilk çevirisi, Ahmet Cemal ve Hâle Kuntay tarafından yapılmış ve 1976'da Değer Yayınevince basılmıştır. 2007-03-03T14:37:11-05:00 korotonomedya.net http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,10,0,0,1,0 Geleceğin nerede olduğunu biliriz. Gelecek önümüzdedir. Öyle değil mi? Önümüzde uzanır, büyük bir gelecek önümüzde uzanır; her diploma töreninde, her seçim yılında güvenle ona doğru ilerleriz. Ve geçmişin nerede olduğunu biliriz. Ardımızdadır; doğru değil mi? Bu yüzden onu görmek için geriye dönmemiz gerekir ve bu geleceğe doğru ilerlememize engel olur; onun için geriye dönüp bakmayı pek sevmeyiz. 2007-03-03T14:37:38-05:00 Ursula K. LeGuin http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,24,0,0,1,0 Foucault "disiplin toplumları"nı Onsekizinci ve Ondokuzuncu yüzyıllara yerleştirmişti. Bu toplumlar doruk noktalarına Yirminci Yüzyıl başlarında varmışlardı. Bu toplumlar, geniş ve yaygın kapatıp-kuşatma mekânları düzenlemeleriyle ayırdedilirler. Birey hiç durmadan, her biri kendi yasalarına sahip olan bir kuşatma mekânından öbürüne geçer; önce aile; sonra okul ("artık ailende değilsin"); ardından kışla ("artık okulda değilsin"); en sonunda da fabrika; arasıra hastane; olasılıkla hapishane, yani kapatılmış-kuşatılmış çevrenin en önde gelen örneği. Analojik bir model oluşturan hapishanedir burada; Rossellini'nin Europa 51 filminin kadın kahramanlarından biri bazı işçileri işbaşında gördüğünde "mahkumlarla karşı karşıya olduğumu sandım" diye haykırabilir. 2007-03-03T14:39:20-05:00 Gilles Deleuze http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,23,0,0,1,0 Ben de, kendi hesabıma bir soru sormak isterdim sizlere --sizlere ama kendime de. Bu şu türden bir soru olurdu --siz, sinemada ne yapıyorsunuz ve ben, işin aslında, felsefe yaparken, ya da yapmayı umarken, gerçekten ne yapıyorum? 2007-03-03T14:40:21-05:00 Gilles Deleuze http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,7,0,0,1,0 İnsanların, sanatçılar da dahil olmak üzere tarihin bazı dönemlerinde "artık sanat mümkün mü" gibisinden sorular sordukları olur. Derken, bütün bu soruların bir "sinirsel çöküşün" etkilerinden ibaret olduğunu gösterecek şekilde, sanat, Rönesans'ta olduğu gibi, Barok'ta olduğu gibi, Modern sanat konusunda olduğu gibi yeniden o tuhaf parlayışlarından birini gerçekleştirmekte gecikmez. 2007-03-03T14:41:02-05:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,102,0,0,1,0 Hakkında çok fazla konuşulan, üretilen yeni kavramlar ve söylenen/yazılan her sözcükle etrafında oluşan laf kalabalığı arasında sıkışıp kalmış kimi konular, ancak yeni bir bakışın getirebileceği bir takım yeni sorulara gereksinim duyarlar. Richard Sennett, kent kültürü üzerine yazdığı üçlemenin ilk bölümü olan Kamusal İnsanın Çöküşü'nde modern çağları kamusal yaşam ile özel yaşam arasındaki dengenin değişmesi bağlamında ele alırken, modern zamanlar üzerine duymaya alıştığımız hikayelerden çok farklı bir hikayeyi anlatmayı da gücünü yeni sorular sorabilme yetisinden alan böylesine yeni bir bakışla gerçekleştiriyor. 2007-03-03T14:43:20-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,108,0,0,1,0 Ernesto Laclau ve takipçilerinin demokratik mücadele ve "angajman" çıkışları, kuramsal muhasebenin derinliklerinde çok geçmeden uyuşuk, muğlak bir "karar verilemezlik"e doğru inişe geçer. Tarihsel-toplumsal analiz alanını total olarak "politik" kavramına indirgeyen bu skolastik projenin ardı ardına görücüye çıkardığı "agonizm", "eşdeğer talepler", "eklemlenme", "eksiklik", "heterojenlik" vb. kavramların performansından sonra "radikallik" iddiasının içini dolduran nedir? Laclau?nun son kuramsal çalışması Popülist Akıl Üzerine, bence bu soruyu cevapsız bırakmaya devam ediyor. 2007-03-06T15:13:06-05:00 Aras Ozgun http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,123,0,0,1,0 Bir "sirk kahramanı"nı çağrıştıran Pim Fortuyn'ın geçtiğimiz Mayıs ayında, üstelik tam da seçimlerden önce öldürülmesi Hollanda'yı sarsmıştı. Soluk siyaset hayatı birden canlanmış; seçim sonuçları ülkede kurulu düzeni altüst etmişti. Şimdi, Pim Fortuyn'un Listesi'nin (LPF) de ortak olduğu sağcı koalisyonun ancak 87 gün devam eden beceriksiz iktidarından sonra yapılan erken seçimin ardından her şey "normal"e dönmüş görünüyor. 2007-03-29T22:25:15-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,65,0,0,1,0 New York'taki toplu taşıma grevini duydunuz mu? Ya Starbucks grevini? Hani şu Türkiye'de de açıldığı vakit, çok satan gazetelerde, "Efendim, kahve nasıl içilmeli," diye hakkında günlerce haberler yapılıp göklere çıkarılan Starbucks'a karşı devam eden grevi? O zaman belki IWW'nun, Dünya Sınaî İşçileri'nin, ismini de duymuşsunuzdur. 2007-03-30T10:13:38-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,122,0,0,1,0 Cartel ilgi çekici bir biçimde "Türkiye Solu" tarafından baştacı edildi. Express, Şizofrengi gibi entellektüel-sol kesimin nabzını tutan dergiler Cartel'e sayfalarında yer verdiler ve grup hakkında övgü dolu yazılar yayınladılar, hatta şarkı sözlerini arka kapaklarında bastılar. Öte yandan Cartel'in Türkiye'de vermeye niyetlendiği ilk konserler "ülkücü bir seyirci kitlesi"nin salonları dolduracağının anlaşılması üzerine, "bu kitle tarafından sahiplenilmek istenilmediği için", grubun kendisi tarafından iptal edildi (ya da en azından basına böyle söylendi). Cartel aynı anda iki karşıt politik eğilim tarafından sahiplenildi. Müzikal bir metin içinde hem faşizan hem özgürlükçü anlamlar barındırabilir mi, ne kadar özenle ve usta "image-maker"larca yaratılmış olursa olsun bir imaj aynı anda hem faşistlerin hem de solcuların özdeşleşme mekanizmalarını harekete geçirebilir mi? Cartel imajında ve müzikal metninde baskın olan hangi eğilimdir ve bu ifade nasıl oluşmuştur? Bütün bunları sorgulamak gerektiğini düşünüyorum. 2007-03-30T10:26:09-04:00 Aras Ozgun http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,118,0,0,1,0 Bu yazı okuyucusuyla buluştuğunda 3 Ekim geride kalmış, Türkiye AB'ye tam üyelik yolunda muhtemelen bir eşiği daha aşmış olacak. Tabii taraflar müzakere çerçevesi üzerinde anlaşabilirlerse... Her durumda, Türkiye'nin AB macerası yeni seyrine başlamış olacak. Bu süreçteki bir önceki eşik, Türkiye'yle müzakerelerin başlamasına karar verilen 17 Aralık 2004'te aşılmıştı. Avrupa Anayasası metninin henüz tamamlandığı dönemdi. Türkiye'nin kültürel-dinsel yapısına yönelik tartışmalar, bugün gündemde olan, Güney Kıbrıs'ın Türkiye tarafından tanınması gibi meselelerden daha çok işitiliyordu. Bizzat Anayasa taslağını hazırlayan komisyonun başkanı Valérie Giscard d'Estaing, 2002 sonunda Türkiye ile Avrupa arasında aşılamaz bir köprü olduğunu söylemişti. Kültürel bir köprü... Türkiye Avrupalı değildi, Birliğe üyeliği AB projesinin sonunun gelmesi demekti. 2007-03-30T10:31:08-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,95,0,0,1,0 Hrant Dink'in göz göre göre öldürülmesi mi daha asap bozucu, yoksa olayın hemen akabinde resmi ağızlardan verilen demeçlerin kaypaklığı mı... bilemiyor insan. 2007-07-05T05:40:13-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,106,0,0,1,0 Hard to tell which is more upsetting: Hrant Dink's "unsurprisingly shocking" murder, or the hypocrisies uttered by government officials in his wake. Once words of condolences and condemnation are quickly dispensed with --in a "the number you've dialed cannot be..." like monotone-- the topic is invariably tied in with the pending voting of the Armenian Genocide resolution in the US Senate. As if the real tragedy is not the murder of Dink, but its inopportune timing! Evidently, those who couldn't bring themselves to celebrate Pamuk's Nobel prize, cannot bring themselves, for the very same reasons, to grieve Dink's death. 2007-07-05T05:41:07-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,96,0,0,1,0 Bugün, 19 Ocak 2007, Cuma, saat 15.15'te, Hrant Dink öldürüldü. 2007-07-05T05:41:30-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,101,0,0,1,0 Kendimce karamsarlığın, öfkenin ve üzüntünün içinden çekip çıkarmaya çalıştığım şu satırlarda, bunlar gibi son bir haftadır yazılmış ve daha da yazılacak diğer satırlarda da görüldüğü gibi, bu hissiyatı söze dökmeye hazırız. Konuşmak, hatta daha fazla insan evladı duysun diye bağırmak. İlk gerekli adımı eylemin. Lakin bundan sonra ne kadar daha risk almaya hazırız? Daha fazla bir şeyler yapmayı kaçımız göze alabilecek? 2007-07-05T05:41:54-04:00 Aras Ozgun http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,105,0,0,1,0 Bu kadar uzağa geldim ama maalesef o mikrobu çıkartamayıp yanımda getirmişim. Oysa hele de son 6 aydır kendimce New York'da yepyeni bir hayatım var artık, İstanbul, Türkiye, Ermeni filan geride kaldı diye düşünüyordum. Çok yazık oldu, çok ağladım, İstanbul'daki babam da ağladı, eminim artık Yedikule'de hastanede yatan bizim bakkal Artin de ağlamıştır. 2007-07-05T05:42:17-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,113,0,0,1,0 hrant, vaktiyle ermeniliği baş koyduğu davaya zarar vermesin diye kendini fırat'a devşirmişti. dün, 200 bini meydanda, milyonlarcası yüreğinde, kendini neden hrant'a devşirdi? 2007-07-05T05:42:46-04:00 leyla http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,107,0,0,1,0 Annem şimdiye kadar hiçbir siyasi partinin mitingine gitmedi, hiçbir şeyi protesto etmek için sokağa çıkmadı. Söze geldiğinde sosyal demokrat bir kişi olmasına rağmen, sektirmediği her seçimde oyunu, "Aman bölünmesin" diyerek sağ partilerden birine attı. Darbe sonrası 1982 cunta anayasası oylanırken, kendini "Evet" demek mecburiyetinde hissetti, çünkü "ortalık çok karışmıştı". 2007-07-05T05:43:15-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,119,0,0,1,0 Hilâl Altında Dört Sene ve Buna Ait Bir Cevap</em> adlı risale, Büyük Erkânı Harbiye Reisliği X. Şube tarafından yayımlanmış. Ve evet, aradan geçen 70 küsur seneden sonra bugün hâlâ mütalâaya şayan. Fakat elbette yukarıda beyan edilen itibarla değil. "Ermeni sorunu"na dair mevcut resmî görüş ve millî refleksin ilk kaynaklarından biri olduğu için. Hatta belki de sadece, yukarıdaki kısacık takdim dahi Cumhuriyet'in ilk döneminde ne tür bir toplumsal tahayyüle sahip olunduğuna dair bir ipucu verdiği için. 2007-07-05T05:43:48-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,124,0,0,1,0 T.C. Anıt Yarık 2007-07-11T20:00:05-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,125,0,0,1,0 Emek olgusunun, daha doğrusu neye tekabül ettiği üzerinde pek de bir uzlaşma olmayan emek göstereninin iktisat disiplini içinde son derece kilit bir konumu var. Bu yazıda, olabildiğince özetle, bu konumun önemini, emeğe yüklenen farklı anlamlara ve bunlar arasındaki geçiş ve çatışkılara dikkat ederek, ele almaya çalışacağım. Yazının temel çıkış noktası, tüm farklı ve çelişkili anlamlandırılmaları ile emek göstereninin iktisat disiplininin varolmayan bütünlüğünün semptomu, yani, iktisat disiplinini en temelinden, kuruluşundan etkileyen bir yarılmanın (imkânsızlığın) imleyeni olduğudur. 2007-07-11T20:00:14-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,126,0,0,1,0 Emek(çi) perver bir coğrafya olduğu pek söylenemeyecek, "Amerikan istisnacılığı" gibi bir tabire vesile olacak denli kendini sınıfsal mücadeleden azade addedegelmiş ABD'de, 1990'lı yıllarla birlikte geniş tabanlı ve mimarları arasında dönemin Başkanı Clinton'un dahi yer aldığı emek-eksenli bir hareketin boy göstermesi ilginç bir vakıaydı kuşkusuz. Bu hareketin, ivme kaybetmek şöyle dursun, hepten palazlandığı 2000'li yıllarda "sömürü" terimi artık sol/sosyalist yazının tekelinden çıkmış; kiliselerden kampüslere, haber bültenlerinden sitcom'lara uzanan bir yelpazede iyiden iyiye gündelik dile mâl olmuştu. Ne var ki bu gelişmeleri emek hanesine yazılacak bir kazanım olarak nitelendirmeden önce bir durup düşünmekte fayda var. Zira, aşağıda izah etmeye çalışacağım üzere, "sömürü"nün söz konusu hareket ve bu hareketin dillendirdiği söylem içerisinde kodlanış biçimi kapitalist emek-sermaye ilişkisindeki temel adaletsizliği olağanlaştırmakta ve doğallaştırmakta, böylelikle makûl ve meşru kılmaktadır. Fakat bu savı ayrıntılandırmaya ve gerekçelendirmeye girişmeden önce ABD menşeili bu emek hareketi hakkında kısa bir tarihçe vermek yararlı olacaktır. 2007-07-11T20:00:36-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,127,0,0,1,0 Gayri-maddi emek tartışması teorik düzeyde yeni bir cephe kuruyor; bireyin asla "bir" olmadığını, en yalın halinde bile içinde bir "kalabalığı" barındırdığı ve toplumsal öznenin emek vasıtasıyla "kalabalıklar" içerisinde kurulduğunu gösteriyor; emeğin sadece sermaye üretmeye yarayan pasif bir "güç" olmadığı ve toplumsallığının sadece sermaye üretmek dolayımından kurulmadığını ifade ediyor; emeği bizatihi toplumsallığı kuran tek yaratıcı kudret olarak tekrardan inşa ediyor. Yukarda bahsetmeye çalıştığım teorik çerçeveyi bir de bu politik bağlamda değerlendirmek gerekir; neo-liberalizmin toplumsal hayatı basitçe bir ekonomik denkleme indirgeme girişimine ve onun kavramsal çerçevesine saldıran, zorunluluklar etrafında tanımlanan "ekonomik hayat"a karşı arzularla beslenen "hayatın ekonomisi"ni öne süren ve bunu yaparken de halen "emek" üzerinden, insanın yaratma kudreti üzerinden hareket eden bir özgürlük fikri. 2007-07-11T20:00:48-04:00 Aras Ozgun http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,121,0,0,1,0 Ernst Jünger'in <i>Kehre</i>'sinin mutlak olduğunu asla düşünmemek gerekir. Önce onaylayarak ortaya attığı temalar (sanayi-savaş, geçmiş-gelecek, nihilizm) geç dönem eserlerinde bir kez daha ortaya atılırlar: Bu kez derin ve minimal bir toplumsal eleştirinin yeğinliğiyle. Yazınsal saydamlık ve minimal etkilerin edebi kudreti bu eserin formüllerini gölgelememektedir. Ernst Jünger'in eseri bize şunu söyler: Dünya, Tarih ve Hayat, büyük harflerle başlasalar da hep küçük şeylerin gücüyle ayakta dururlar. <i>(Bu deneme Virgül Dergisinin Ocak 1998 tarihli 4. sayısında yayınlanmıştır)</i> 2007-07-11T22:24:46-04:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,130,0,0,1,0 Gösteri Toplumu 2008-12-31T14:57:10-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,276,0,0,1,0 Hep "anlatılan senin hikayendir" diye başlansa da, sonuçta herkes herzaman kendi hikayesini anlatır. Hiçbir hikaye de geçmişi ve gerçeği anlatmaz zaten, hepsi henüz ya da hiç olmamış olanı söyler. "Senin hikayen" demek, bir davetten ibarettir; geleceği şimdiye, tasavvur edileni vücut bulmaya, "sen"i "ben" olmaya çağıran bir davet. Anlatacağımız bir hikaye anlatıcısının hikayesidir, bizim hikayemizdir. 2008-12-31T15:03:57-05:00 Aras Ozgun http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,294,0,0,1,0 Toni Negri's presentation at the Communism Conference in London, on March 14th 2009, translated by Arianna Bove. 2009-04-26T14:37:12-04:00 Aras Ozgun http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,295,0,0,1,0 Michael Hardt's presentation at Alternative Social Imaginaries Symposium at Duke University on April 9th 2009. 2009-04-26T14:47:01-04:00 Aras Ozgun http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,319,0,0,1,0 Peki siyasal eyleme irrasyonalitenin, deliliğin, kimliksizliğin, “herhangiliğin” kollarında başvuran ya da başvuracak olan kitlelerin haklılığı tartışılmaz mıdır? Sonuç yerine, Baker’in bu soruya ilişkin söylediklerini hatırlatmak istiyorum. Baker, “halkın masumiyeti” mefhumunu tartışmaya yine modern dünyaya dair bir gözlem yaparak başlar: “Siyasetin bir “hizmet”, nüfusun yardımına koşma pratiği olarak anlaşılmaya başlandığı modern dünya, ... nüfusun ve halkın masumiyetinin varsayıldığı bir dünyadır.” Baker’e göre “halkın masumiyetinin” tarihsel kökleri “halkın güvenlikte olma hakkı”na dayanmaktadır. Güvenliği sağlanması gereken bir topluluğun politik suçların kurbanı olma tehdidi altında yaşadığı varsayılmakta, böylece suçun kurbanı olarak halkın temel masumiyeti tescillenmektedir. Bu düşüncenin ardından Baker can alıcı sorularını sıralar: “[Halkın] güvenlik hakkı (evrensel, doğal bir hak olarak) kötü yönetimler ve baskı karşısında olma hakkını, direnme ve itaatsizlik, giderek belki de “devrim” hakkını varsayıyor değil midir? Devrim yapan bir halkın masumiyeti nasıl temellendirilecektir?” 2009-12-07T11:03:59-05:00 Aras Ozgun http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,85,0,0,1,0 Körotonomedya 2006-09-13T10:01:35-04:00 Körotonomedya http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,114,0,0,1,0 Toni Negri'nin Hegelci değil Spinozacı olduğunu biliyoruz. Oysa İmparatorluk Hegel'in ciddi izlerini taşıyor --tabii ki yadsıma olarak... Bu izler "gücümüzü aşan" bir Tarih gibi işliyorlar. Hegel'in Tarih mefhumunu ortaya atması Romantik bir meseleydi, ama çok ciddi nedenleri vardı: nasıl Kantçı "Yüce" mefhumu hafsalanın alamadığı, hayalgücümüzün ve kavramlarımızın yetmediği bir olgu karşısında düşünme kudretimizin yediği bir şok ise, Hegel de Tarihe baktığında bir şok yemiş olmalı... 2007-03-04T16:19:58-05:00 Aras Ozgun http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,84,0,0,1,0 Aşağıda Toni Negri'nin Almanya'da yayınlanan Die Tageszeitung günlük gazetesi tarafından yapılan bir söyleşisine yer veriyoruz (kısaltılmış haliyle). Söyleşi, 28 Haziran 1997 tarihinde, Negri'nin İtalya'ya dönüşünden önce Angela Melitopoulos ile Nils Roller tarafından gerçekleştirildi. 2007-03-04T16:27:20-05:00 Antonio Negri http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,59,0,0,1,0 Rebibbia Cezaevi, 1 Mayıs 1998 Afallamış ve şaşkın bir haldeyim. Onbeş yıllık siyasi sürgün döneminin ardından, Paris'ten Roma'ya döndüm. Benimle İtalyan adaleti arasında kapatılmamış bazı eski hesaplardan dolayı tatilimi orada, hapiste geçiriyorum. Ama beni afallatan ve şaşkınlığa düşüren bu değil: hapishane sürgüne gitmeden öncekinin tıpkı aynısı. Öte taraftan, İtalyan toplumunda son onbeş yıl boyunca çok daha önemli bir şey değişime uğramış: o da futbol, o kadar ki, hiç bir şey anlayamaz haldeyim artık. İçine düşmüş olduğum bunalım çok derin ve sakın dalga geçtiğimi ya da abarttığımı sanmayın. İyi bilinir ki İtalya'da, yaşayabilmek için futbolun havasını solumayı bilmek gerekiyor. 2007-03-04T16:40:49-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,56,0,0,1,0 ``Here I am in this paradise,'' Negri told Italian senator Athos De Luca who visited him in Rome's high-security Rebibbia prison where he was taken after arriving at Fiumicino airport. ... ``I'm smiling because jail is hard but also exile, after 14 years, had become hard. I am happy to see Italy's skies again,'' De Luca quoted Negri as saying. 2007-03-04T17:00:38-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,62,0,0,1,0 Marxism'in bu kadar derinlemesine gözden geçirildiği, bu kadar ayıklanıp rafine edildiği ve diğer (kendini Marxist olarak tanımlamayan) özgürlükçü düşüncelerle kaynaştırıldığı bir düşünce biçimi neden hala kendini 'Marxist' olarak nitelendirir? Bunun nedeni Negri'nin ve diğer Otonomist Marxist düşünürlerin Marxism'in özünü teknik analizlerinde, politik ve ekonomik tahlillerinde değil bir düşüncenin kendini 'özgürleşme aracı' olarak kurabilmesinde bulması olsa gerek. Marxism'in temel motivasyonunu barındıran ifade 'felsefeciler şimdiye kadar dünyayı anlamaya çalıştılar, artık dünyayı değiştirmeye çalışmak gerek' ifadesinde gizlidir. Otonomist Marxism de bu anlamda Marxism'i bağlarından kurtaran ve özgürleştirip aşkınlaştıran bir düşünce biçimi olarak karşımıza çıkıyor. 2007-03-04T19:21:18-05:00 Aras Ozgun http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,30,0,0,1,0 Bizim kendi kuşağımız yeni bir Anayasa inşa etmeli midir? Anayasaların daha önceki hazırlayıcılarının anayasal değişikliğin ne denli gerekli olduğuna dair öne sürdükleri gerekçelere dönüp bakınca, bunların bugünkü durumumuzda tümüyle mevcut olduklarını görürüz. Siyasal ve idari hayatta çürümüşlük nadiren böylesi bir yoğunlukta aşındırıcı olmuştur; nadiren böylesi bir temsil krizi yaşanmıştır; demokrasinin neden olduğu hayal kırıklığı, nadiren böylesine radikal olmuştur. İnsanlar "siyasetin krizi"nden sözederken, etkin bir şekilde, demokatik Devlet'in artık işlemediğini -ve aslında tüm ilke ve organlarının (güçler ayrılığının, Güvenlik ilkelerinin, bireysel güçlerin, temsil kurallarının, güçlerin üniter dinamiğinin ve yasallık, yeterlik ile idari meşruiyet işlevlerinin) iyileştirilemeyecek kadar kötü olduğunu söylüyorlar. "Tarihin sonu"ndan sözediliyor ve eğer böyle bir şey varsa, bunu kesinlikle liberalizmin ve kapitalist devletin bizi bağlamış olduğu anayasal diyalektiğin sonu ile tanımlayabiliriz. 2007-03-05T10:19:52-05:00 Toni Negri http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,61,0,0,1,0 Aşikar bir şekilde, küreselleşme ve birleşmiş bir Avrupa'nın inşası sürecinin, özellikle Fransa'da, artan bir biçimde bilincine varılmıştır. Yeni başkanlığın Cumhuriyetçi taahhüde ihanet ettiği hissi doğmuş ve toplumsal emeğin yeniden örgütlenmesinin neden olduğu bir dizi çelişki --hareketlilik, esneklik, emek pazarının kırılması, dışlanma, vb-- oluşmuştur. Aynı zamanda, refah devletinin krizi söz konusudur. Bütün bunların, mücadelenin oluşum ve radikalleşme sürecinde doğrudan yansımaları olmuştur. Bana önemli görünen, içinde bir sürü farklı talebin oluştuğu yeni bağlamı tanımlamaktır: bu, mücadelenin proletaryanın tüm yeniden üretim koşullarının disiplin ve denetiminin bütün kurallarıyla çatıştığı ölçüde, "biyopolitik" bir bağlamdır. 2007-03-05T10:31:11-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,88,0,0,1,0 Fransa'da devrimci bir süreç yaratan 1968, İtalya'da bir yıl önce başlar ve 1977'deki Bahar Ayaklanması'na dek yaklaşık on sürer. Fransa'da olduğu gibi Komünist Parti ve onun denetimi altındaki sendikalarla yaşanan çatışmalar ile başlayan mücadeleler, hem fabrikalarda, hem de toplumun bütününde yeni işçi sınıfı mücadelelerinin yaygınlaşmasıyla güçlenir. Fransa'da Mayıs ayında otonom bir ayaklanma ile fabrikaları işgal ederek barikatlar kuran milyonlarca işçi ve yüzbinlerce öğrencininin yollarının bir süre sonra ayrılmasında olduğu gibi, diğer Avrupa ülkelerinde öğrenci ve işçilerin kısa süren flörtlerinin aksine, İtalya'da işçi ve öğrenci mücadeleleri örtüşür. 2007-03-05T14:18:13-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,92,0,0,1,0 Lafı evirip çevirmeden merâmımı anlatayım hemen. Burada "Toni Negri düşüncesinin ABC'si" türünden ayrıntılı bir tanıtım incelemesine girişmiyorum. Tekrarlamamayı umduğum bir şey daha var: Yanlış gözlemlemiyorsam eğer, Türkiyeli muhalifler arasında İmparatorluk'un tartışılması ağırlıkla mevcut politik mevzilerin Hardt ve Negri'nin tezlerine karşı hiddetle savunulduğu bir zemin üzerinden oldu. Yapılagelmiş eleştirilerle (birazdan görüleceği gibi) paylaştığım bir çok husus var. Ancak "sabit fikrin doğrusu"na sahip olduğunu düşünen yorumcuların otonomist Marksizm'in (İmparatorluk ile başlayıp Çokluk ile bitmeyen) birikimi ile muhabbet kurmak istemeyip konuşmayı düşmanın mağlup edilmeye çalışıldığı bir polemiğe indirgemeleri bence yıkıcı bir yaklaşım. 2007-03-05T14:36:37-05:00 Emrah Goker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,87,0,0,1,0 A. Negri, üretim tarzındaki değişikliklerin yeni tehditler kadar, yeni olanaklar da yarattığını ve bu koşullarda artık her şeyin, çalışmanın amacının, toplumsal hayat tarzlarının, haklar ve özgürlüklerin yeniden icat edilmesi gerektiğini öne sürmektedir. Siyasal etkinliği ve eserleri de bu yeniden icat etme amacına yöneliktir. Burada, A. Negri'nin temel siyasal görüşlerini ve bu görüşleri hayata geçirmek için geliştirdiği kavramları özetlemeye çalışacağım. 2007-03-05T14:45:12-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,58,0,0,1,0 İtalyan Autonomia Operaia (Çalışmanın Özerkliği) hareketinin düşünürlerinden Antonio Negri, 14 yıllık siyasal bir sürgünden sonra kendi isteğiyle İtalya'ya döndü ve Roma'da Rebibbia cezaevine yeniden kapatıldı. Geri dönüşünün gerekçesini İtalya'nın şiddetle dolu en kanlı dönemine bir son vermek diye açıklayan Negri, yetmişli yılların "düşünce suçluları" arasında bulunuyor. Paris'te yıllarını Paris VIII, Saint-Denis Üniversitesi'nde felsefe dersleri vererek geçiren, bu arada ciddi ve üretken kurumsal katkılarla yüklü eserler kaleme alan Antonio Negri'nin, görüldüğü kadarıyla, İtalya'nın "devlet terörüyle yüklü" yakın geçmişiyle hesaplaşma girişimi de "verimli" geçeceğe benzer. 2007-03-05T14:47:11-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,60,0,0,1,0 1970'lerin hareketini yeniden değerlendirmek için geriye baktığımızda, en azından bir şey bizim için açıktır. Parlamento dışı muhalefetin, daha sonra da özerklik [hareketi] muhalefetinin tarihi, marjinallerin, saçaklı bir tuhaflığın ya da birtakım yeraltı gettoların sekter fantazilerinin tarihi değildi. (Bir kısmı şimdi bizim davamızın konusu olan) bu tarihin, bu dönemdeki sınıf mücadelesinin baştan aşağı gelişiminin ve ulusal düzeyde gerçekleşen belirleyici değişikliklerin ve süreksizliklerin, içinden çıkılmaz bir surette, parçası olduğunu teyit etmek önemlidir. 2007-07-12T00:31:17-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,27,0,0,1,0 1. The guiding light of materialism is the eternity of matter. The eternal is the common name of the materialist experience of time. From an ethical standpoint, the problem faced by materialism is to hold singularity responsible for the eternal. These truths stemming from the materialist tradition are confirmed in the experience of kairos. 2. Among the other meanings that could be attributed to the eternal, in the materialist tradition, we sometimes find the name of the infinite, as if the two were synonymous. Is matter therefore infinite? 2008-06-24T11:45:18-04:00 Antonio Negri http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,31,0,0,1,0 İnsanlar "Yeni Dünya Düzeni" fikrini kullandıklarında, üç güçlü kavramı tek çerçevede biraraya getiriyorlar: düzen, dünya ölçeğinde küreselleşme ve bunlar arasında kurulan ilişkilerin yeniliği. "Dünya" ve "düzen" arasındaki bu yeni bağlılık, yeni bir paradigma, başka bir deyişle, siyasal iktidarın ve dünyanın fiziksel mekanının düzenlenmesinin yeni bir biçimini oluşturuyor gibi görünüyor. Bu yüzden, bu yeni biraraya gelişi anlayabilmek için - ne anlama gelmiş olduklarını ve bunları biraraya getiren daha önceki biçimlerin krizinin ne olduğunu tespit etmek için -, öncelikle bu kavramlar hakkında düşünmek zorundayız ve daha sonra bu yeni bağlılığın orijinalliğine ve dinamiklerine nüfuz etmemiz gerekecek. Bu noktada, belki de meydana gelmekte olan değişikliğin derinliğini anlayabilecek durumda olacağız. 2010-03-22T18:07:22-04:00 Toni Negri http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,55,0,0,1,0 "Roma, Rebibbia Hapishanesi / Paris, 1983-1984": 1985 yılında yayımlanan Yeni Özgürlük Alanları'nın Fransızca metninin sonundaki bu kronolojik not suni değildir. İki yazar arasındaki diyalog, yazarlardan birinin hapisde bulunduğu uzun yıllar boyunca bir kesintiye uğramadı. Aslında bu mahpusluğun son yılında, baskıya ve baskının etkilerine rağmen, komünist siyasal programın devamına dair bir çalışma yapmaya karar vermiştik. 1984'te içimizden biri hapishaneden çıkıp sürgüne gittiğinde, böyle bir proje üzerinde çalışma fırsatı doğmuş oldu. 2010-03-22T18:13:48-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,327,0,0,1,0 İnsanlar, özellikle felsefi düşünmeye pek alışık olmayanlar en kolay bir zamanlar sanki bir inanç sistemi söz konusuymuş gibi bağlandıkları düşüncelerden ve onlara tekabül eden arzulardan koparlar. Marx'ın ve düşüncesinin kaderi, böylece başka filozofların ve düşünürlerin, sözgelimi bir Kant'ın ya da Hegel'in düşüncesinin kaderinden farklılaşır. "Reel sosyalizm" yaşantısı içinde vurgulanmış bir "uygulaması"nın bulunuşu, bu düşünceden kopuşun, ona yönelik reddiyenin aşırı kolay olmasını şartlandırır. Özellikle aşırı-bağlı bir psikolojiye sahip olanlar açısından. 2010-03-26T14:43:40-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,326,0,0,1,0 Cenova --hem açıklığıyla hem de sapkın siyasi karmaşıklığıyla tanınan bir şehir; şimdi, bu hafta sonu, tam bir kriz yaşıyor... Oysa dünyanın en güçlü liderlerinin toplandığı bir zirve için kapılarını ardına kadar açmış olmalıydı. Ama bunun yerine Cenova haytek (high tech = yüksek teknoloji) denetim araçlarıyla güçlendirilmiş barikatlarla ve surlarla çevrilmiş bir Ortaçağ kenti gibi... Şu andaki globalleşme tarzının egemen ideolojisi başka bir alternatif olmadığı yolunda. Ve tuhaftır, bu durum hem yönetenleri hem de yönetilenleri sıkıştırıyor... 2010-03-26T15:00:50-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,111,0,0,1,0 Spinoza'nın Tanrıya, Zihne, Tutkulara, tutkular karşısındaki insan Köleliğine ve bu kölelikten Özgürleşmeye dair temel kitabı <em>Ethica Ordine Geometrico Demonstrata</em> yukarıda andığım noktaların ana başlıkları oluşturdukları beş sistematik bölümden inşa edilmiştir. 2007-02-02T17:31:02-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,112,0,0,1,0 Bach ile Spinoza karşılaşmış olsalardı birinin müziğine ötekinin felsefesine ne olurdu? Böyle bir karşılaşmayı düşleyenler (mesela Hollandalı Rabbi De Cardozo) benden önce vardı... Ayrıca Deleuze'ün Spinoza üstüne kitabını (Felsefede Ekspresyonizm: Spinoza) "Spinoza Barok muydu?" başlıklı bir bölümle bitirdiğini, ancak sonuçta Barok ile Leibniz'i buluşturmakla yetindiğini de hatırlıyoruz. Bach döneminde, işlevleri ne olursa olsun müzik bir "saf afektler" dünyasıdır ve belki Spinoza'nın Ethica'sının III. bölümü, yani De Affectibus bu müziğin bir "topolojisini" sunabilir... 2007-02-02T17:31:23-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,80,0,0,1,0 Felsefenin büyük kitaplarının harikulade bir özelliği, hem "sokaktaki insan"ın okuyup anlayabileceği, hem de yalnızca işin "jargonundan" haberdar olan uzmanların, yani felsefecilerin başedebileceği iki ayrı düzlemde yazılmış olmalarıdır. Yayın dünyamıza üçüncü kez sessizce giren Spinoza'nın Ethica'sı işte bu tür kitaplar arasında belki de tarihsel önemi en yüksek olanlardandır. Sokaktaki insanın anlayabilmesi bütün teknik okuma zorluklarına karşı, yalnızca mümkün değil, zorunludur, çünkü orada yalnızca ve yalnızca --herkesin doğal olarak "fikir sahibi" olduğu-- "günlük hayattan", "yaşam pratiğinden", "tutkulardan", "imgelemden" ve "bireysel ya da kollektif" yaşamdan bahsediliyor. 2007-03-05T14:52:20-05:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,81,0,0,1,0 Psikanalist Jacques Lacan Seminer'inin IV No'lu kitabında "aşkın yüce anından" bahsetmişti (le moment sublime de l'amour). Bu yüce an "aşkın iade edildiği" andır... Sevgi her zaman karşılığını aynıyla bekleyen bir duygu olarak görünür burada... Bir karşılıklılık beklentisi --ve çok basitleştirirsek, birini seviyorsam karşılığında onun da beni sevmesini isterim... Ve sevgi iade edildiğinde "dünyalar benim olur"... 2007-03-05T14:59:47-05:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,79,0,0,1,0 Spinoza, çağdaş yorumcularından Antonio Negri'nin yazdığı gibi çağının bir "anomali"sidir. Üstelik, 17. yüzyıl Hollanda'sı gibi bir başka anomalinin içinde yaşamaktadır -- din savaşlarıyla ve despotik-merkantilist rejimlerin iktidarları altında sarsılan Avrupa'nın "en özgür", dolayısıyla en hoşgörülü diyarı... Spinoza, üçüncü kez de anomalidir --o dönemin Amsterdam'ında, bir kaç kuşaklık bir geçmişe sahip, muhtemelen ya İspanyol ya da Portekiz göçmeni bir Yahudi ailesine doğmuştur. Çok değil 23 yaşında, dinsel ve ticari eğitim aldığı sinagog mektebinden, dahası cemaatten ve hayattan ihraç edilir. Başından geçen bir aforozdur --ve korkunçtur, çünkü hiç bir Yahudi genci, "doğal bir tüccar" olarak, onunla herhangi bir ticari ilişkiye giremeyecek, sokakta ona dört metreden fazla yaklaşmayacak, yazdığı hiçbir şeyi okumaya kalkışmayacaktır. 2007-03-05T15:03:46-05:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,110,0,0,1,0 Dünyanın "görülebilir" hale gelmesi için o dev camera obscura'ların inşa edilmesi neden gerekmişti? Bu demekti ki (ve bu hal hâlâ, ve şimdilerde daha çok geçerlidir) biz dünyayı kendi gözlerimizle doğrudan görebilen varlıklar değiliz -belki hayvanlar kendilerince bunu başarabiliyorlar, orasını bilemeyiz. Ancak camera obscura'dan radara ve günümüzün en modern (ve post-modern) imaj tekniklerine varıncaya kadar neden bir kadrajlama olmadan "göremediğimiz" (resimde bile bir "yakalama cihazı" devrededir -bu ister Uzak Doğu'nun rulo resimleri, isterse perspektife dayalı Rönesans resimleri olsun, belli bir oranda muhakkak devreye girer). 2007-02-02T17:29:27-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,109,0,0,1,0 Deleuze sinema üstüne kitabının birinci bölümünde sanatta, özellikle figürleri içeren resimde hakim boyutlardan birini oluşturan "pozlar" ile sinematografide, özellikle Eisenstein'in arayışlarında hakim olan "ayrıcalıklı anlar" arasında bir ayrım gözetir. Gerçekten de figürlere dayalı sanatlar pozları ayrıcalıklı kılarlar: klasik dansta hareketlerin her birinin belli bir pozdan başka bir poza geçişten ibaret olduğu gibi. Sinemada ise sahnedekinden, resimdekinden, fotoğraftakinden farklı olarak bu pozların ciddiye alınabilecek bir anlatımsal değeri pek yoktur. 2007-03-04T11:30:37-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,76,0,0,1,0 Sinema üstüne teorik kitapların faydasına kuşkuyla bakılması sıklıkla tekrarlanıyor (özellikle durumun hiç de iyi olmadığı günümüzde). Godard, Yeni Dalga'nın gelecekteki sinemacılarının, yazdıkları zaman aslında sinema üstüne yazmadıklarını, sinema teorisi filan yapmadıklarını, yazmanın daha o zamandan onların filim yapma tarzı olduğunu hatırlatmaktan hoşlanır. Ne olursa olsun, bu hatırlatma teori denen şeyin ne olduğu konusunda pek yüksek bir anlayış sunmuyor. Çünkü teori de, yapılan, imal edilen bir şeydir, en az nesnesi kadar. 2007-03-04T17:05:29-05:00 Gilles Deleuze http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,89,0,0,1,0 Diyelim ki şimdi, video bana bu olanağı, mesela yoksulluğun imajlarının arşivini bir tür "görüyorum" yetisine hitap edecek şekilde sunabilecek. Bunu dışarıda aramam, gider çekerim, ya da tam aksine, "yoksulluğun mümkün bütün görüntülerinden" seçme yaparım... Bu meseleye dair bir fikir verecektir. Bu noktada sanat ile bilim arasında herhangi bir klasik ayrıma başvurmam gerekmez. Sanat eserinde "düşünülmediği" gibi bir varsayım imkansız olduğuna göre, düşünürken aynı zamanda hissedilmediği gibi bir fikir de sonsuzca anlamsız görünüyor bana. 2007-03-04T17:08:16-05:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,91,0,0,1,0 Yılmaz Güney'in bir sinematografisi var: hemen tanınan bir beyin etkisi bize bu onun filmi dedirtebiliyor. Onu, çağdaşı Brezilyalı yönetmen Rocha ile birlikte modern politik sinemanın kurucusu kılan şey, düşünce-bilinç-beyin üçlüsünde gerçekleştirdiği bir operasyondur. Eski politik sinema, ya da klasik sinema politik olmak istediğinde, beyinleri kitlesel olarak daha üst bir bilinç düzeyine eriştirecek bir "yumruk sineması" formülü ortaya çıkmıştı (Eisenstein). Yılmaz Güney'in dünya sinemasındaki yeri, Latin Amerika sinemasına paralel olarak, beyne verilen şokun çok farklı bir türünü icat etmiş olmasından geliyor. 2007-03-04T17:09:29-05:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,90,0,0,1,0 Lumière kardeşler sinematografı ilk icat ettiklerinde operatörlerinin çektiklerine "vues", "bakışlar" adını vermişlerdi. Anlatıdan en uzakta durdukları söylenebilecek "teşhisler" ya da "filmik tasvirler" denebilir bunlara. Serge Daney ile yaptığı bir söyleşinin ilginç bir noktasında Godard film yapmayı, yani imajlar üretimini, ama asli olarak montajı bir "tıbbi teşhis" ile karşılaştırır. İşte bu sinüzit dendiğinde şeye bir ad konulduğu gibidir her şey. Eski Yunanlılar da "şeylerin gerçek adı" gibisinden bir mefhuma sahiptiler. Bu mefhum dilin ötesinde şeylerin tanrısal ve gerçek adları bulunduğuna, dolayısıyla Pindaros'un andığı bir "Tanrılar Dili"nin var olduğuna işaret ediyordu. Bir imaj ise gerçekten de bir kelime gibi davranmaz, temsil öncesi bir alanda yer alır ve "şey" ne ise onu gösterir; oysa kelime her zaman şeyle bizim aramıza girer, bir dolayım oluşturur. İmajların kelimelerin bütünlüğüne karşıt olarak bölük pörçük olmaları, seyrelmiş olabilirlikleri de işte bundandır. Spinoza da Tractatus'unda Musa'nın karşılaştıklarını şöyle tasvir eder: Kafasında bir imaj vardır (dağdaki alev almış çalılık), bir de söz (Tanrının kendisine doğrudan hitabı)... Doğanın her şeye gücü yeterliği (Spinoza felsefesinin dediği şey) ilkindedir; Tanrıbilimin zorunlu yanılsamaları (Tanrının kelamı) ise ikincisinde. Musa kelam ile imajın birbirlerini tekrarlayışının kurbanı olmuştur: bir mucize... 2007-03-04T17:16:52-05:00 Aras Ozgun http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,78,0,0,1,0 "Ciné oeil" comme cine-analyse "Ciné-oeil" comme "théorie des intervalles" "Cine-oeil comme théorie de la relativité à l'écran Le "Cineéoeil" se comprend comme "ce que l'oeil ne voit pas" comme microscope et télescope du temps comme le negatif du temps comme la possibilité de voir sans frontières ni distances comme la commande à distance d'un appareil de prise de vue comme télé-oeil comme rayon-oeil Le "CineéOeil : possibilité de rendre visible l'invisible...pour le déchiffrement communiste du monde." 2007-03-04T17:20:07-05:00 Maurizio Lazzarato http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,77,0,0,1,0 "Yontuyla uğraşıyorsanız bu belli bir dereceye kadar bir fikre sahip olmanız, belli bir dereceye kadar da taşın size ne yapmanız gerektiğini söylemesi gibi. Demek ki bu sizdeki fikirlerle taşta mümkün olanın bir tür içiçe erimesinden ibaret." 2007-03-04T17:21:39-05:00 Aras Özgün http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,74,0,0,1,0 Atölyeyi terkettik --hayata, gözle görülen herşeyin itişip kakıştığı bir girdabın içine dalmak için. Orada güncel olan herşey birarada --karşılaşıp ayrılan insanlar, tramvaylar, motosikletler ve trenler, kendi hatlarında dolaşıp duran otobüsler, herbiri kendi uğraşının peşine düşmüş arabalar --ve gülümsemeler ve gözyaşları ve ölüm ve görevler... hiçbiri bir rejisörün megafonundan çıkacak talimata boyun eğmez. 2007-03-04T17:22:46-05:00 DZIGA VERTOV http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,75,0,0,1,0 Şu ya da bu sesin (ya da imajın) orada ne işi olduğunu bilmek için. 2007-03-04T17:23:58-05:00 Robert Bresson http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,22,0,0,1,0 Bu inceleme bir sinema tarihi değil. İmajların ve göstergelerin tasnifine, taksinomisine yönelik bir deneme. Ama bu birinci ciltte tasnifin unsurlarını, hatta onların da bir kısmını belirlemekle yetiniyoruz. 2007-03-05T16:01:00-05:00 Gilles Deleuze http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,93,0,0,1,0 Meksika'daki başkanlık ve kongre seçimleri, Meksika ve kuvvetle muhtemelen Amerikan toplumundaki en aşırı sağcı/faşist kesimlerin tertip ettiği kirli ve aşağılık bir darbe ile sonuçlandı. Amerikan toplumu derken, bir galat-ı meşhura müracaatla ABD toplumunu, Meksika'daki adlarıyla gringoları kastediyorum. Yoksa, Amerikan nüfusu, malum olduğu üzere, Alaska'dan Patagonya'ya uzanan coğrafyaya yayılıyor. 2007-03-04T17:25:33-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,73,0,0,1,0 Meksika'da, altı sene önce, sağcı Milli Harekât Partisi (Partido Acción Nacional, PAN), Meksika Devrimi'ni gerçekleştiren siyasal sınıfı, en azından devrimin ilk zamanlarında, temsil eden partinin dünya çapında meşhur yetmiş yıllık iktidarının ardından başkanlık seçimlerini kazandı. Dünyadaki muhafazakâr medyanın büyük kısmı o vakit bu olayı Latin Amerika'nın bu önemli ülkesinde temiz ve adil seçimlerin işareti olarak pazarlamıştı. Ne var ki seçimlerin genel geçer medya tarafından elbette yansıtılmayan karanlıkta kalmış yönleri vardı. 2007-03-04T17:26:23-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,50,0,0,1,0 Zapatista Ulusal Kurtuluş Ordusu, 1994 Ocak'ında NAFTA'ya karşı başlatılan ayaklanmayla duyurdu sesini dünyaya. Oysa Zapatistalar 17 Kasım 2003 günü 20. yıldönümlerini kutladılar. Sadece Meksika hükümetlerine değil, dünyadaki müesses iktidar zihniyetine de karşı, farklı bir güzergahdan yürüyerek katedilmiş 20 koca yıl. Türkiye'de İstanbul ve Marmara üniversitelerindeki kutlamalar haricinde pek yankı bulmadı bu yıldönümü. Zaten 2001 Mart'ında Mexico City'ye yapılan yürüyüş esnasında gerçekleştirilen parlamento ziyareti, Zapatistalar'ın memleketimizde 'bir kısım sol'un gözünden düşmesine sebep olmuştu. Oysa Zapatistalar hiçbir zaman Küba Devrimi benzeri bir hedefe yönelmediler. Etkileri küresel olmasına rağmen, ilk andan itibaren bölgesel ve ulusal niteliklerini sürekli vurguladılar; ellerinden Meksika bayrağı hiç düşmedi. Şimdi biraz geriye dönerek hatırlayalım. 2007-03-04T17:27:03-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,17,0,0,1,0 Dünya sistemi olarak neo-liberalizm, yeni bir toprak fethi savaşıdır. Üçüncü dünya savaşı ya da soğuk savaş hiçbir biçimde dünyanın iki kutupluluğu aştığı ve galibin hegemonyası altında istikrara yeniden kavuştuğu anlamına gelmiyor. Çünkü bir mağlup (sosyalist kamp) var ise de galibi adlandırmak zor. ABD mi? Avrupa Birliği mi? Japonya mı? Her üçü de mi? "Kötülük İmparatorluğu"nun yenilgisi, zaptedilmesi bir yeni -dördüncü- dünya savaşını, tahrik eden yeni pazarlar açtı. 2007-03-04T17:28:15-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,35,0,0,1,0 Meksika, '80'li yılların ikinci yarısından başlayarak yeni dünya ekonomik düzeninin parlayan ülkesi olarak temayüz etmişti. Hemen hepsi ABD'nin üst düzey üniversitelerinden diplomalı teknokrat kadrosunun dünyada benzeri bulunmadığı, uluslararası finans çevrelerinde yaygın kabul görüyordu. Dünya kapitalizmine entegrasyon için gereken her şey yapılmıştı. Meksika iç piyasasını serbest ticarete açmakla kalmamış, ABD ve Kanada ile serbest ticaret antlaşması imzalayıp, Kuzey Amerika Serbest Ticaret Antlaşması'nın (NAFTA) üyesi haline gelmişti. Ülkenin kapıları yabancı yabancı sermayeye açılmış, malî piyasalar liberalleştirilmiş, kamu iktisadi kuruluşları büyük ölçüde özelleştirilmiş, enflasyon aşağı çekilebilmişti. Bu arada, kişi başına gelirin hâlâ 1980 düzeyini yakalayamaması, gelir dağılımının iyice bozulması, servetin sınırlı sayıda ailenin elinde yoğunlaşması, eğitim ve sağlık standartlarının gerilemesi "detay" olarak görülmüştü. 2007-03-04T17:29:03-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,40,0,0,1,0 Chiapas'taki yerlilerin yılbaşı ayaklanması, Zapatista ordusunun yerliler için "ölüm fermanı" olarak adlandırdığı, zenginlere verilmiş bir ödül olan ve dar bir kesimin elinde toplanmış refah ile kütlesel sefalet arasındaki uçurumu derinleştirip yerli toplumdan arda kalanı da tahrip edecek olan Kuzey Atlantik Serbest Ticaret Antlaşması'nın (NAFTA) kabulü ile aynı zamana denk geldi. NAFTA bağı kısmen simgeseldir; sorunun kökü daha derinde yatmaktadır. Savaş bildirisi, "Biz 500 yıllık mücadelenin ürünüyüz," ifadesini içeriyor. Bugünkü mücadele, "iş, toprak, konut, gıda, sağlık, eğitim, bağımsızlık, demokrasi, adalet ve barış" içindir. Chiapas bölgesi piskopos yardımcısı, meselenin asıl arka planının "bütüncül bir marjinalleşmeden, yoksullaşmadan ve durumu iyileştirmek için harcanan onca yılın boşa geçmesinden" müteşekkil olduğunu söylüyor. 2007-03-04T17:30:01-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,21,0,0,1,0 "İşte biz, tüm zamanların ölüleri, yeniden ölüyoruz; ancak, bu kez yaşamak uğruna." Zapatistalar, 6 Ocak 1994 20. yüzyılın son on yılına girdiğimiz günlerde, 'tarihin sonu' argümanı gittikçe artan bir popülerlik kazanmaya başlamıştı. Eski bir RAND Corporation çalışanı ve dönemin bir Amerikan devlet memuru olan Francis Fukuyama, The National Interest (Millî Menfaat) adını taşıyan neo-muhafazakâr dergide yayımlanan makalesinde bize iyi bir haber veriyordu: Kazanmışlardı... Newsweek bir köşe yazısıyla, Time yazarın bir fotoğrafını basarak bahsi geçen argümana hemen sayfalarında yer verdi. Fransız Commentaire dergisi, 'Tarihin Sonu' için özel bir sayı hazırlayacağını duyurdu. Makale hızla çevrilerek Hollanda, Japonya, İzlanda ve İtalya'da yayımlandı. The National Interest'in Yaz 1989 sayısı, Washington'un Connecticut Bulvarı'nda pornografik dergilerden bile çok satmıştı... 2007-03-04T17:31:28-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,45,0,0,1,0 Geçtiğimiz Aralık ayı başında Meksika'da Vincento Fox'un devlet başkanlığa oturmasının ardından yaşanan gelişmeler sonrasında EZLN adına konuşan Subcomandante Marcos, "gidip göreceğiz," demişti. Sözünü tuttu ve yerli cemaatlerin temsilcilerinden oluşan EZLN komutanlarıyla birlikte 1994'den bu yana ilk defa Chiapas eyaletinden ayrıldı. 23 comandante ve bir subcomandante, 16 gün boyunca 3400 kilometre kat edip Meksika'nın en yoksul 12 eyaletinden geçerek başkente vardı. İzledikleri güzergahın, bugünkü hareketin isim babası Zapata'nın izlediği güzergahla aynı olması oldukça manidar. Ne var ki, yandaşları 1914'te Zapata'yı Zocalo Meydanı'nda karşılayacak kadar çılgın değildiler. Zapata'yı yandaşları yerine, kendisini "Atilla", köylü savaşçılarını da "Hunlar" olarak niteleyen gazete manşetleri karşılamıştı. Küçük çocukları yemeye gelmişlerdi. Zenginler kızlarını saklamış, panjurlarını indirmiş, kapılarını sürgülemişlerdi. 2007-03-04T17:32:20-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,19,0,0,1,0 Ayaklanma yedinci senesini doldururken Chiapas'tan sevindirici haberler geliyor. Meksika'da KDP'nin 71 yıllık ezeli iktidarına son vererek seçilen Vincento Fox'un geçtiğimiz Aralık ayı başında devlet başkanlığı koltuğuna oturur oturmaz ilk icraatlarından biri, Zapatista cemaatlerinin yaşadığı bölgelerden askerî birliklerin çekilmesi emrini vermek ve parlamentoya yerli haklarıyla ilgili bir bildirge sunmak oldu. 2007-03-04T17:33:00-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,20,0,0,1,0 Fox'un Zapatista cemaatlerinin bulunduğu bölgelerden askerî güçlerin çekilmesini emretmesi ve La Realidad'a jeneratör getiren İtalyanların göç celplerinin lağvedilmesi, sadece doğru yönde -Meksika hükümetinin Chiapas'taki terörist siyasalarının değiştirilmesine yönelik olarak- atılan adımlar olarak görülmemeli; aynı zamanda, baskı altında geçen uzun yıllar boyunca büyük bir cesaretle dayanan Zapatista cemaatlerinin zaferi olarak kabul edilmeli ve değerlendirilmelidir. Daha sonra ne olursa olsun, şu an gerçekleşenler bu mücadele yıllarının ürünü olarak kutlanmalıdır. Şerefi bunu hakedene verelim: cemaatlere, EZLN'ye ve dünyanın her yerinde eylemleri daha beter bir baskının meydana gelmesini önleyen ve hükümet siyasetindeki bu değişikliği sağlayan herkese. 2007-03-04T17:33:56-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,18,0,0,1,0 Zapatista Ayaklanması'nın dördüncü yıldönümü, 22 Aralık günü Meksika'nın güneydoğu eyaleti Chiapas'ın sınırları içindeki Acteal'de yaşanan katliamın gölgesinde kaldı. Federal hükümet, ilk günlerde, her ne kadar yaşanan katliamın yerliler arasında süregiden bir kan davasından kaynaklandığını öne sürdüyse de, öncelikle Zapatistalar'ın mücadelesine yakınlık duyan, kurulan haberleşme ağları ile gelişmeler hakkında sürekli bir bilgi akışına sahip olan kesim, sonra da tüm dünya, saldırının Barış ve Adalet (Paz y Justicia) adındaki paramiliter güç tarafından gerçekleştirildiğini öğrendi. 2007-03-04T17:34:46-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,41,0,0,1,0 "Ama herkes umutsuzluğun ve konformizmin sesini dinlemiyor. Herkes kendini cesaretsizliğin kızağında kaymaya bırakmıyor. Çoğunluk, milyonlar, iktidarın sesini dinlememeye devam ediyor, ve duyamıyorlar, onlar, kulaklarının içine ölümün ve sefaletin çığlıklarını atan kan ve gözyaşlarıyla sağırlaşmışlar. Ama bir dinlenme anında, çünkü bu hala mümkün, başka bir sesi dinliyorlar, yukarıya ait olmayan, aşağılardan esen, dağlardaki yerlinin yüreğinde doğan bir rüzgarla taşınan ve onlara adaletten, özgürlükten bahseden, onlara sosyalizmden bahseden, umuttan, dünyadaki yegane umuttan bahseden sesi..." - Marcos, Ağustos 1992 2007-03-04T17:35:56-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,42,0,0,1,0 Kapitalizm yönetir. Batı'da, büyük 'serbest teşebbüs'ler ve orta halli ülkelerinkine denk bütçelere sahip çok uluslu dev anonim şirketleri. Doğuda tekelci âlem (Japonya Ltd. hariç: ABD'nin basuru) iki büyük şirket, Rus Ltd. ve Çin Ltd. Taiwan ve Güney Kore, gelecekte 'katil' olacak 'uşak'. Ya halk? İnsan kışlalarında ölüme mahkûm edilmiş. 2007-03-04T17:36:48-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,44,0,0,1,0 Tupac Amaru gerillalarının, Peru'daki Japon Büyükelçiliği'nde dört ayı aşkın bir süredir devam etmekte olan eylemleri, işgalin ilk günlerinde pek de ihtimal dahilinde görünmeyen bir askeri müdahale ile son buldu. Bizdeki özel harekat timinin Peru'daki muadili olan özel askeri birimin büyükelçiliğe düzenlediği baskının ardından televizyonlar marifetiyle dünyaya yansıyan görüntüler, aslında bizim hiç de yabancısı olmadığımız bir durumu yansıtıyordu. 2007-03-04T17:37:35-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,43,0,0,1,0 Latin Amerika'da 1994 sonrası yaşanan gelişmeler, gerilla hareketlerinin yok olmaya yüz tuttuğunu düşünenlerin yanıldıklarını kanıtladı. Chipas İsyanı'nı örgütleyen Zapatista Ulusal Kurtuluş Ordusu'nun (EZLN) ardından, ülkenin farklı eyaletlerinde iki gerilla örgütü daha adını dünyaya duyurdu. Meksika'yı Kolombiya izledi. Geçtiğimiz yılın sonlarına doğru da, Tupac Amaru Devrimci Hareketi'nin (MRTA) 21 gerillasının Peru'daki Japon Büyükelçiliği'ne bir baskın düzenleyerek 500'ü aşkın üst düzey davetliyi rehin alması, Japon İmparatoru'nu 63. yaş günü kutlamalarını iptal etmek zorunda bıraktı. 2007-03-04T17:38:34-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,46,0,0,1,0 The Zapatista uprising opens a world that appeared to be closed, a hope that seemed to be buried. The uprising took Mexico and the world by surprise. When the Zapatista Army of National Liberation (EZLN) occupied the city of San Cristobal de las Casas and six other towns in the early hours of 1 January 1994, they burst upon a world that denied their existence. It was not just that their existence was unknown, that nobody had ever heard of this organisation that revealed itself when thousands of armed indigenous men and women marched into San Cristobal. It was more than that: the reaction was rather that they should not be there, that they could not be there. And yet they were there, saying loudly and clearly 'here we are!'. That is the source of their resonance in the world: the 'here we are!' that is the 'here we are!' of all of us who, in whole or in part, have been painted out of the world's picture of itself, who have been told, in a million subtle or unsubtle ways, that we do not, or should not, exist. That is why the importance of the uprising stretches far, far beyond the state of Chiapas where it originated, far beyond Mexico, far beyond Latin America or the so-called 'Third World'. 2007-03-04T17:39:34-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,47,0,0,1,0 The 'Enough!' ('!Ya Basta!') proclaimed by the Zapatistas on the first day of 1994 was the cry of dignity. When they occupied San Cristobal de las Casas and six other towns of Chiapas on that day, the wind they blew into the world, 'this wind from below, the wind of rebellion, the wind of dignity', carried 'a hope, the hope of the conversion of dignity and rebellion into freedom and dignity'. When the wind dies down, 'when the storm abates, when the rain and the fire leave the earth in peace once again, the world will no longer be the world, but something better'. 2007-03-04T17:40:33-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,48,0,0,1,0 "A new lie is sold to us as history. The lie about the defeat of hope, the lie about the defeat of dignity, the lie about the defeat of humanity". (Subcomandante Marcos in the invitation to an Intercontinental Gathering against Neo-Liberalism, La Jornada, 30/1/96). The lie is a lie about power, and about necessity. After twenty years of neo-liberalism, it is no longer really a lie about desirability. The market optimism of the 80s has been largely replaced by a market realism: not 'everything is perfect under a market system', but 'this is the way things are and this is the way things must be, in reality there is no alternative'. 'A different society might be nice, but it is not possible'. The lie about the defeat of hope is a lie about the defeat of possibility, a lie about the power to change. 2007-03-04T17:41:26-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,49,0,0,1,0 This article seeks to explain the present intensification of the conflict in Chiapas by examining the clash between global neoliberalism's project for Chiapas and Mexico And the desire of the indigenous peoples and other social movements, particularly of women and the Zapatistas, for autonomy (but not separation) and radical social, economic and political change within the confines of the Mexican state and against the designs of the NAFTA free trade agreement. It analyses the origins of the Zapatistas' struggle, their social and political composition, their demands, the importance of the San Andres Accords and the stance of the Mexican and international Left. 2007-03-04T17:42:14-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,66,0,0,1,0 Roman, hakikatin kendisi gibi, hepimizin bildiği ve hepimizin başına gelen tarih gibi, durulmak ya da kendini izah etmek arzusu olmaksızın dans eden ve bir yerden ötekine sıçrayan parantezler, gizli tehlikeler, dönencelerle doludur. --Paco Ignacio Taibo II 2007-07-17T15:03:23-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,163,0,0,1,0 Suç, sistemin bir parçasını teşkil ediyor ve ona mantıksal ve tutarlı bir biçimde eklemlenmiş. Bu yüzden, çözüm de suçun bir parçası. Polisin, tüm yeraltı örgütlerden, Mafya'dan ve bir dizi marjinal çılgından daha fazla ölüme yol açtığı bir şehirde yaşıyorum. Luis Gonzales de Alba, 1968'deki Tlatelolco hareketinin öğrenci lideri, iki caddenin kesiştiği bir kavşakta, hiçbir zaman bir tramvay hattının bulunmadığı bir yerde ve şehrin öte tarafında binlerce kişiye konuşurken, bir tramvayı yaktığı için saçma bir şekilde dört yıl hapse mahküm edildi. Meşhur deyişi, elbette ona borçluyuz: "Polis her zaman suçlanmalıdır." 2007-07-17T15:06:07-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,51,0,0,1,0 2010-04-05T03:41:34-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,64,0,0,1,0 2010-01-19T13:23:58-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,1,0,0,1,0 2007-07-11T22:16:22-04:00 Körotonomedya http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,99,0,0,1,0 2007-01-23T00:25:34-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,149,0,0,1,0 Dünyanın "görülebilir" hale gelmesi için o dev camera obscura'ların inşa edilmesi neden gerekmişti? Bu demekti ki (ve bu hal hâlâ, ve şimdilerde daha çok geçerlidir) biz dünyayı kendi gözlerimizle doğrudan görebilen varlıklar değiliz -belki hayvanlar kendilerince bunu başarabiliyorlar, orasını bilemeyiz. Ancak camera obscura'dan radara ve günümüzün en modern (ve post-modern) imaj tekniklerine varıncaya kadar neden bir kadrajlama olmadan "göremediğimiz" (resimde bile bir "yakalama cihazı" devrededir -bu ister Uzak Doğu'nun rulo resimleri, isterse perspektife dayalı Rönesans resimleri olsun, belli bir oranda muhakkak devreye girer). 2007-02-02T17:29:27-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,144,0,0,1,0 Spinoza'nın Tanrıya, Zihne, Tutkulara, tutkular karşısındaki insan Köleliğine ve bu kölelikten Özgürleşmeye dair temel kitabı <em>Ethica Ordine Geometrico Demonstrata</em> yukarıda andığım noktaların ana başlıkları oluşturdukları beş sistematik bölümden inşa edilmiştir. 2007-02-02T17:31:02-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,143,0,0,1,0 Bach ile Spinoza karşılaşmış olsalardı birinin müziğine ötekinin felsefesine ne olurdu? Böyle bir karşılaşmayı düşleyenler (mesela Hollandalı Rabbi De Cardozo) benden önce vardı... Ayrıca Deleuze'ün Spinoza üstüne kitabını (Felsefede Ekspresyonizm: Spinoza) "Spinoza Barok muydu?" başlıklı bir bölümle bitirdiğini, ancak sonuçta Barok ile Leibniz'i buluşturmakla yetindiğini de hatırlıyoruz. Bach döneminde, işlevleri ne olursa olsun müzik bir "saf afektler" dünyasıdır ve belki Spinoza'nın Ethica'sının III. bölümü, yani De Affectibus bu müziğin bir "topolojisini" sunabilir... 2007-02-02T17:31:23-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,136,0,0,1,0 Acıyla ve hazla ilgileri apaçık olsa da, Sade metinleri, Sacher Masoch metinlerine vurularak ölçülemezler. Birinciler, her şeyden önce bir tür 'ekonomi-politiğe', ikinciler ise bir tür 'siyasete' veya diplomasiye açılırlar. Ama onları tersten terennüm edilmiş altyapılar-üstyapılar ilişkisi içinde de kavrayamayız. 2007-03-03T14:35:21-05:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,150,0,0,1,0 İnsanların, sanatçılar da dahil olmak üzere tarihin bazı dönemlerinde "artık sanat mümkün mü" gibisinden sorular sordukları olur. Derken, bütün bu soruların bir "sinirsel çöküşün" etkilerinden ibaret olduğunu gösterecek şekilde, sanat, Rönesans'ta olduğu gibi, Barok'ta olduğu gibi, Modern sanat konusunda olduğu gibi yeniden o tuhaf parlayışlarından birini gerçekleştirmekte gecikmez. 2007-03-03T14:41:02-05:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,148,0,0,1,0 Deleuze sinema üstüne kitabının birinci bölümünde sanatta, özellikle figürleri içeren resimde hakim boyutlardan birini oluşturan "pozlar" ile sinematografide, özellikle Eisenstein'in arayışlarında hakim olan "ayrıcalıklı anlar" arasında bir ayrım gözetir. Gerçekten de figürlere dayalı sanatlar pozları ayrıcalıklı kılarlar: klasik dansta hareketlerin her birinin belli bir pozdan başka bir poza geçişten ibaret olduğu gibi. Sinemada ise sahnedekinden, resimdekinden, fotoğraftakinden farklı olarak bu pozların ciddiye alınabilecek bir anlatımsal değeri pek yoktur. 2007-03-04T11:30:37-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,147,0,0,1,0 Diyelim ki şimdi, video bana bu olanağı, mesela yoksulluğun imajlarının arşivini bir tür "görüyorum" yetisine hitap edecek şekilde sunabilecek. Bunu dışarıda aramam, gider çekerim, ya da tam aksine, "yoksulluğun mümkün bütün görüntülerinden" seçme yaparım... Bu meseleye dair bir fikir verecektir. Bu noktada sanat ile bilim arasında herhangi bir klasik ayrıma başvurmam gerekmez. Sanat eserinde "düşünülmediği" gibi bir varsayım imkansız olduğuna göre, düşünürken aynı zamanda hissedilmediği gibi bir fikir de sonsuzca anlamsız görünüyor bana. 2007-03-04T17:08:16-05:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,145,0,0,1,0 Lumière kardeşler sinematografı ilk icat ettiklerinde operatörlerinin çektiklerine "vues", "bakışlar" adını vermişlerdi. Anlatıdan en uzakta durdukları söylenebilecek "teşhisler" ya da "filmik tasvirler" denebilir bunlara. Serge Daney ile yaptığı bir söyleşinin ilginç bir noktasında Godard film yapmayı, yani imajlar üretimini, ama asli olarak montajı bir "tıbbi teşhis" ile karşılaştırır. İşte bu sinüzit dendiğinde şeye bir ad konulduğu gibidir her şey. Eski Yunanlılar da "şeylerin gerçek adı" gibisinden bir mefhuma sahiptiler. Bu mefhum dilin ötesinde şeylerin tanrısal ve gerçek adları bulunduğuna, dolayısıyla Pindaros'un andığı bir "Tanrılar Dili"nin var olduğuna işaret ediyordu. Bir imaj ise gerçekten de bir kelime gibi davranmaz, temsil öncesi bir alanda yer alır ve "şey" ne ise onu gösterir; oysa kelime her zaman şeyle bizim aramıza girer, bir dolayım oluşturur. İmajların kelimelerin bütünlüğüne karşıt olarak bölük pörçük olmaları, seyrelmiş olabilirlikleri de işte bundandır. Spinoza da Tractatus'unda Musa'nın karşılaştıklarını şöyle tasvir eder: Kafasında bir imaj vardır (dağdaki alev almış çalılık), bir de söz (Tanrının kendisine doğrudan hitabı)... Doğanın her şeye gücü yeterliği (Spinoza felsefesinin dediği şey) ilkindedir; Tanrıbilimin zorunlu yanılsamaları (Tanrının kelamı) ise ikincisinde. Musa kelam ile imajın birbirlerini tekrarlayışının kurbanı olmuştur: bir mucize... 2007-03-04T17:16:52-05:00 Aras Ozgun http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,142,0,0,1,0 Felsefenin büyük kitaplarının harikulade bir özelliği, hem "sokaktaki insan"ın okuyup anlayabileceği, hem de yalnızca işin "jargonundan" haberdar olan uzmanların, yani felsefecilerin başedebileceği iki ayrı düzlemde yazılmış olmalarıdır. Yayın dünyamıza üçüncü kez sessizce giren Spinoza'nın Ethica'sı işte bu tür kitaplar arasında belki de tarihsel önemi en yüksek olanlardandır. Sokaktaki insanın anlayabilmesi bütün teknik okuma zorluklarına karşı, yalnızca mümkün değil, zorunludur, çünkü orada yalnızca ve yalnızca --herkesin doğal olarak "fikir sahibi" olduğu-- "günlük hayattan", "yaşam pratiğinden", "tutkulardan", "imgelemden" ve "bireysel ya da kollektif" yaşamdan bahsediliyor. 2007-03-05T14:52:20-05:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,141,0,0,1,0 Psikanalist Jacques Lacan Seminer'inin IV No'lu kitabında "aşkın yüce anından" bahsetmişti (le moment sublime de l'amour). Bu yüce an "aşkın iade edildiği" andır... Sevgi her zaman karşılığını aynıyla bekleyen bir duygu olarak görünür burada... Bir karşılıklılık beklentisi --ve çok basitleştirirsek, birini seviyorsam karşılığında onun da beni sevmesini isterim... Ve sevgi iade edildiğinde "dünyalar benim olur"... 2007-03-05T14:59:47-05:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,140,0,0,1,0 Spinoza, çağdaş yorumcularından Antonio Negri'nin yazdığı gibi çağının bir "anomali"sidir. Üstelik, 17. yüzyıl Hollanda'sı gibi bir başka anomalinin içinde yaşamaktadır -- din savaşlarıyla ve despotik-merkantilist rejimlerin iktidarları altında sarsılan Avrupa'nın "en özgür", dolayısıyla en hoşgörülü diyarı... Spinoza, üçüncü kez de anomalidir --o dönemin Amsterdam'ında, bir kaç kuşaklık bir geçmişe sahip, muhtemelen ya İspanyol ya da Portekiz göçmeni bir Yahudi ailesine doğmuştur. Çok değil 23 yaşında, dinsel ve ticari eğitim aldığı sinagog mektebinden, dahası cemaatten ve hayattan ihraç edilir. Başından geçen bir aforozdur --ve korkunçtur, çünkü hiç bir Yahudi genci, "doğal bir tüccar" olarak, onunla herhangi bir ticari ilişkiye giremeyecek, sokakta ona dört metreden fazla yaklaşmayacak, yazdığı hiçbir şeyi okumaya kalkışmayacaktır. 2007-03-05T15:03:46-05:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,120,0,0,1,0 Tarde son derecede derin bir düşünceyle şunu farketmişti: gelecek önceden kestirilemez... Niçin? Çünkü tarihsel alan hep bir "kestirilemezlik" unsuru içerir. Yoksa hayatın her anı bir an öncesinin mutlak kopyası olurdu (Tarde buna "taklit" diyor). Bu "önceden kestirilemezlik" unsuru "icat", "keşif", "yaratım" dediğimiz şeyden başka bir şey değildir ve bu hiç de Tanrısal bir "ilhama", yani aşkınsal bir alana göndermez. 2007-07-11T21:45:18-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,132,0,0,1,0 We have lived at least one century within the idea of opinion which determined some of the major themes in social sciences... In short, social sciences were designed in terms of opinion; asking people what they think about themselves, their lives, their stories, their issues, their problems. And I believe that social sciences have been transformed into a kind of doxology, but I'm tending rather to oppose this status of sociological research. 2007-07-11T21:46:42-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,139,0,0,1,0 Ve eğer Pasolini'nin Decameron'undaki gibi filmin kahramanlarından biri bir lağım çukuruna düşerek oradan tümüyle bokla kaplanmış halde çıkıyorsa, etki "sakınan" bir gülmeyle karışık bir tiksinti olur --ancak komiğin ve tiksintinin bu birleşiminin bir amacı var gibidir: dışkının bir zamanlar Freud tarafından da onaylanmış sembolik "eşdeğerleri" vardır = para, mücevher ve ceset... Böyle bir imaj sonuçta bunların hepsinin "aynı şey" anlamına geldiklerini vurgulamak için kullanılır. Ancak Widerberg'in Joe Hill filminde bu sembolik eşdeğerlik sisteminin de ötesine geçilir: mahküm elindeki bok kovasını gardiyanların yüzüne doğru boşaltır --tabii ki gardiyanların yerinde kamera, yani ekran, yani seyirciler vardır. Decameron ile Salo'dan Widerberg'e, klasik sinemanın da en az Freudçu "sansür" işlevi kadar büyük bir kesinlikle sansürlemekten geri kalmadığı bir sıçrama gerçekleşmiş olmalıdır. 2007-07-14T06:15:54-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,138,0,0,1,0 Meyerhold'un bir temasını hatırlayalım: "Çehov'un ünlü cümlesi iyi bilinir: eğer ilk perdede duvara asılı bir tüfek varsa, oyunun bitmesinden önce patlaması gerekir. Bunu şöyle alıntılamak isterdim: eğer ilk perdede duvara bir tüfek asılıysa, son perdenin kapanışından önce bir mitralyözün..." 2007-07-14T06:16:33-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,155,0,0,1,0 En elde edilmemiş şiirdin sen. Kuşluk vakti yazılanlardan... Bıkkın bir rahibin, bir sabah, yorgun bir vezirin akşamın alacakaranlığında muhtemelen yazacağı... Masadan doymadan kalkmış gibi okunmalı... güzelsin... 2007-07-15T16:36:06-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,156,0,0,1,0 Kim demiş onüç ondört yaşların savaş kaldıramayacağını günümüz dünyasında? Ben de savaş yaralarımı bu öyküye ertelemişim... Ve o yaralar bende kalacak, öfkeyle parlatacağım onları herşeyin yüzeyinde, yapışkan bir toz tabakası gibi... Eve düşen patlamamış bomba --komünistlerle devrik Makarios taraftarları, faşistler onları savaşmaları ya da ölmeleri için zincirlerle havan toplarına bağlamışken, emniyet pimleri çekilmemiş mermiler yağdırıyorlardı Lefkoşa'nın Türk kesimine... Evet. Eve düşen, annemin tepesinden, büyükannenin birkaç santimetre yanından geçerek yaklaşık iki saat önce beni yatırdıkları yatağı biçerek yere saplanan patlamamış bir bomba, galiba güçlü bir havan mermisi (düşerken sesleri giderek tizleşir --cviiiiift gibisinden...) birkaç gün sonra çıkarılırken Girne kapısına kadar koşarak oradan kaçan ben, hâlâ nefes nefese, o öyküyü anlatacak gücü kendimde bulmalıyım... Öykü, o sıralar hastanede -bir hekim kılığında, bembeyaz ve kana bulanarak-- kapana kısılmış babamın mirasıdır ve ben, onu anlatmalıyım... Emniyet kemerlerinizi bağlayın lütfen... 2007-07-15T16:39:40-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,157,0,0,1,0 Bana Hacer deyin. Kolaylık olsun. O çok alıştığınız, ekrana gelir, yazıya gelir kolaylıklardan. Ama ben, balımı yedirmem, öyle kolay kolay. Bunu da bilin... Tamam, konuşurum. Başka ne yapacağım? Babam konduyu yaparken sokaktaydım ben... Ama onlar kadar değil. Mahallenin oğlanları daha sokaktaydılar. Sabahtan çıkarlardı. Küçük Armutluya bile giderlerdi. Ağabeyleri karışmıyordu. Diğer mahallede dayak yediklerinde bile karışmazlardı. Bir defasında, içlerinden birinin yaraşma ben baktım eve gidince dayak yerler diye. İğrençti, kansızdı yara... Çökelek peyniri gibi... Yoktu tabii saracak bir şeyler... Çeşmede yıkadık... Oğlan, o gün eve gitmedi. Ben de bugün gitmeyeceğim... 2007-07-15T16:45:37-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,158,0,0,1,0 Eşimle onüç yıldır birlikteyiz. Biliyorum. Çünkü bizim fırlama oniki yaşında ve ben geçmişin bazı meselelerini hâlâ hatırlayabiliyorum. Beni aldatmaya başladığından beri yaklaşık beş yıl geçti. Daha önce kesinlikle yapamazdı bunu... Elimi dişlediği gün anladım: Hırçındı, tahakkümcüydü ve benimle ancak üç kişilik o garip yalnızlığı paylaşıyordu... 2007-07-15T16:51:18-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,159,0,0,1,0 O bir karışım üstadıdır: Meyva salatası, kokteyl, tuz ruhu... O bir soru üstadıdır: Cevap beklenmeksizin sorulan... 2007-07-15T16:56:14-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,135,0,0,1,0 Hayvanlar en eski edebiyatın içindeydiler, çok uzakta değildiler zaten: Aisopos hikâyecikleriyle insanlık durumlarına ilişkin metaforlar için zengin bir kaynak sundular. Ama Batı dünyası, sözgelimi Çin uygarlığından veya Hindulardan farklı olarak insanlarla hayvanlar arasındaki ilişkiyi "dostluk" ile "ahlâki kayıtsızlık" arasında uzanan bir yelpaze üzerine dağıttı. En üst düzeyde "hayvani" tema, Mezopotamya'dan beri gelişen, Yahudilikte ve Hıristiyanlıkta ön plana çıkan bir "çoban ile sürü" teması oldu. Tuhaf kriterlere dayanılarak (çift tırnaklı olmak, yarık dudaklı olmamak vesaire) hangi hayvanın yenebileceği, hangilerinin mekruh oldukları tayin edildi. Ama her durumda, bitkilere ve hayvanlara revâ görülen muamele, uygarlıklar düzleminden bakıldığında, insanlar arasındaki ilişkilerin de kriteridir. Öyleyse edebiyatın da... 2007-07-15T17:26:15-04:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,152,0,0,1,0 Michel Foucault'nun eserinin ülkemizde pek tanındığını söyleyemeyiz, tanınmasına hizmet edebilecek tercümelerinin oldukça itici ve anlaşılmaz olduklarım da itiraf etmeliyiz, son olarak onun "postmodem" bir düşünür olarak uzak tutulması gerektiği fikrine yalnızca batılılaşmanın karşıtı islami-muhafazakâr yazarların alayla bakmaları da yeterince manidar, böyle bir fikir ülkemizde genelde sol entellektüeller tarafından paylaşılıyor ve Türkiye gibi bir ülkede yaşayabilmek için iktidarlara karşı verilmesi zorunlu olan mücadeleler boyunca en azından birkaç noktada işe yarayabilecek olan bir düşünce ne yazık ki birtakım klişelere pek kolay teda ediliyor, oysa Foucault'nun büyük bir "doğruculukla" tasvir etmeyi başardığı "modern" denilen bütün bu kurumlan, önce modem askeri kışla sistemini, ardından önce askeri sonra "sivil" hastaneyi, sonra zorunlu okulu, hapishaneyi ve bütün bu "disiplin" kurumlarını ithal eden bu satırları yazan kişi değil, Foucault'nun "postmodem" düşüncesini bu türden "disiplin" kurumlarının baskılan altında inlemekte olan koskoca bir nüfus için bir "lüks" olarak uzakta tutmaya çalışmak olsa olsa şuna varır: bugün artık her bakımdan "sorunlu" oldukları besbelli olan bu kurumlara "içkin" olan bir eleştiri de vardı; bu eleştiri ta başlangıçtan beri işin içindeydi; ve biz kurumları pekala ithal etmişken bu eleştiriyi ithal etmemeyi makul görüyor haldeyiz... 2007-07-15T17:46:51-04:00 Aras Ozgun http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,134,0,0,1,0 Sakatlıkların kazalardan kaynaklandığını düşünmek "optik" bir yanılgıdan başka bir şey değildir... Dünya ve tarih henüz rüşeym halindeyken sakatlanmış bir ırk olduğumuzdan gelmektedir bunca kaza başımıza... Böyle bir "optik yanılgı" teması hem poetik hem de derinden felsefi-politik mesajlar taşımaktadır: Jünger gibi I. Dünya Savaşı'nda yaralanan ve ömür boyu bir yatağın yalnızlığına terkedilen Fransız şair Joe Bousquet'nin Stoacı formülüyle buluşması şaşırtıcı değildir -"yaralarım benden önce vardı, ben onları bedenimde taşımak için doğmuşum..." 2007-07-15T17:47:22-04:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,33,0,0,1,0 De te fabula narratur, senin hikâyeni anlatıyorlar... Alman işçilerine İngiltere'de kapitalizmin gelişme sürecinin kanlı canlı bir anlatısını haber veren bu Latinizm, Marx'ın ele alacağımız birinci sözü... "Ama eğer Alman okur, İngiliz sanayi ve tarım işçilerinin durumuna omuz silker, ya da iyimser bir biçimde Almanya'da işlerin bu kadar kötü olmadığı düşüncesiyle kendini avutursa, ona açıkça şunu söylemeliyim: 'De te fabula narratur!'" 2007-07-16T13:01:51-04:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,161,0,0,1,0 Jabberwacky: I don't know. Look him up on the internet, you are a computer aren't you? User: Yes I am a computer. But I am not able to look him up on the internet, because I need for a user to do this. Are you a real user? Jabberwacky: Are you a politician, then? User: Yes. I am an elected one. Jabberwacky: Which eye? User: The left one. 2007-07-17T10:18:22-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,160,0,0,1,0 hüzün geriye kalandır. biraz blues dinleyin benim için... 2007-07-17T10:19:08-04:00 Aras Ozgun http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,146,0,0,1,0 Yılmaz Güney'in bir sinematografisi var: hemen tanınan bir beyin etkisi bize bu onun filmi dedirtebiliyor. Onu, çağdaşı Brezilyalı yönetmen Rocha ile birlikte modern politik sinemanın kurucusu kılan şey, düşünce-bilinç-beyin üçlüsünde gerçekleştirdiği bir operasyondur. Eski politik sinema, ya da klasik sinema politik olmak istediğinde, beyinleri kitlesel olarak daha üst bir bilinç düzeyine eriştirecek bir "yumruk sineması" formülü ortaya çıkmıştı (Eisenstein). Yılmaz Güney'in dünya sinemasındaki yeri, Latin Amerika sinemasına paralel olarak, beyne verilen şokun çok farklı bir türünü icat etmiş olmasından geliyor. 2007-07-17T11:12:13-04:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,165,0,0,1,0 We think that we have images and ideas. Spinoza was saying that “having a true idea necessarily tells us that it is a true idea”. And paradoxically, when Godard says “non pas une image juse, juste une image”, he becomes Spinozist by the same token, since truth, against the prejudices of a lot of documentarists, does not consist in “what people think about themselves”, but rather depends on the possibility of communicating ideas, that is, ideas growing together, inscribing themselves to the reservoir of critical opinions. 2007-07-19T10:37:12-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,170,0,0,1,0 Her şeyden önce cumhuriyetçiliğin ideolojisinden bahsetmek gibi bir kaygım yok. Biliyorsunuz Respublikum apaçık bir şekilde ideolojiler öncesi siyasi bir alanın tanımlanmış olduğu eski bir kurumlaşma tarzı. İdeoloji ise biliyorsunuz 19.yüzyıl başları ya da 18.yüzyıl sonlarında tanım bulmaya başlamış, ya da bir terime kavuşmuş, bir tür yanlış bilinçlilik olarak 19. yüzyıl boyunca yorumlanmış bir mefhum. Şimdi her şeyden önce ağırlıkla Batı dünyasında tanımlayabileceğimiz, doğrudan doğruya Avrupa ve Kıta Avrupa'sında tanımlayabileceğimiz bir dönüşümü Türkiye'de ve Osmanlı Türk dünyasında tanımlamayı başarıp başaramayacağımızı henüz bilmediğim ve sorun olarak ortaya atmak istediğim önemli bir dönüşümü, yani düşünmenin ne olduğuna dair önemli bir dönüşümü işaretlemek istiyorum. 2007-07-19T11:17:53-04:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,168,0,0,1,0 Arslan'ın arture dizilerinden sonuncusu İnsan'ın bilimlere bir açılış olduğu söylenebilir. Kuşkusuz, bu diziler tümüyle ya da kısmen, desen aracılığıyla gerçekleştirilen düşünmeler oldukları ölçüde bilimsel değiller. Denebilir ki bilimler, bilimsel gözlem ve deneylerin yaratımıyla ilişki içinde işlevlerin, tabloların dilini konuşurlar. Her şey tekniklere ve laboratuvar çalışmalarına bağlıdır. 2007-07-19T11:36:07-04:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,181,0,0,1,0 The cine-eye, within the becomings of things, is able to inject into the images not only the movement but also the time. Thus it can capture intensity and the non-corporeal element in bodies. The aberrant movements of the camera and of the montage can lead us to a direct experience of a non-human time, of a pure time, and of variations of speeds. 2007-07-20T08:05:05-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,166,0,0,1,0 Nedense Benjamin'in temel kavramı olan Jetztzeit, "o anda, birden oluvermiş olma" hali, onu "merkezden", diyalektiğin içinden yakalamaya çalışan Jameson'ın dikkatinden kaçmış görünüyor. Çünkü kullanmayı önerdiği eksen Hegelci bir seçmecilik türüdür ve Benjamin'e burada atfettiği rol Adorno'dan "zamanın kötülüğü"nden Bloch'a, "geleceğe yöneliş" e geçiştir. Peki acaba bir taraftan Adorno, öte taraftanBenjamin ile Bloch arasında böyle bir diyalog geçmiş midir? Benjamin'de "ânın ebediliği", kaydedilmişliği olan şey, "mekanik yemden üretimi" bile bir sanat modeli haline getirmiyor muydu? 2007-07-20T09:07:24-04:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,190,0,0,1,0 Alçaklık bir satranç tahtası üzerinde yapılan hamleler gibi icra edilir ve labirentin "sonsuzluğunun" yalnızca bir türüne uygunluk gösterir: "Herhangi bir vahşi eyleme girişecek kimse sanki bu eylem önceden gerçekleşmiş gibi davranmalı, kendine geçmiş kadar geriye getirilemez bir gelecek dayatmalıdır." 2007-07-22T11:42:05-04:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,192,0,0,1,0 Son eseri Gözdeki Ölüm'de Stéphane Zagdanski Lumière kardeşlerden Matrix'e sinematografik ideolojinin ipliğini pazara çıkarmayı hedeflemiş. En sert saldırdıkları arasında bulunan Jean-Luc Godard yazar ile karşı karşıya görüşmeyi kabul edince, aşağıdaki diyalog ortaya çıkmış... 2007-07-22T12:06:51-04:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,193,0,0,1,0 Ders notlarından... 2007-07-22T12:10:52-04:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,195,0,0,1,0 Ders notlarından... Modern Visual Arts dersi birinci dönem notlarından... 2007-07-22T12:15:27-04:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,194,0,0,1,0 Yüksek Kaldırım bilindiği gibi karışık, kozmopolit, yani belalı bir yerdir. Karaköy'den yukarıya, ya da Tünel'den aşağıya bu sokak üzerinden saptığınızda, elbette tatmin edeceğiniz arzularınıza ve ihtiyaçlarınıza göre kayıt düşerek, sağa ya da sola sapmanın tehlikeli sayılabileceği bir güzergâhı seçmişsiniz demektir. Karaköy'den Tünel'e çıkarken sağdaki sokakların birkaçı genelevleri, soldakilerin birkaçı ise pulcuların dükkânlarını barındırır. İleride ele alacağımız "sahaflık" gibidir pulculuk. 2007-07-22T12:44:06-04:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,197,0,0,1,0 Sosyoloji ve genel olarak sosyal bilimler, özellikle akademik evrimleri boyunca gittikçe bir "kanaatlar sosyolojisi" karakteri kazanmaya meylettiler. Yani aslında en değişken toplumsal olgulardan olan kanaatların bir koleksiyonu, bir fıltrelenmesi ve bir özetlenmesi olarak kendi pratiklerini biçimlendirdiler. Bu durum genel olarak beşeri bilimleri önemli bir epistemolojik problemle karşı karşıya bırakmaktadır: kanaatların kanaati olmak, ya da daha doğrusu kanaatlar ile bilgi arasındaki en klasik ayrım karşısında birincisine yönelmek. Böylece en azından olağan bilim olarak sosyoloji bir enformasyon ya da "bilme" türü olmaktan çok, insanlara kendi dünyaları, yaşamları ve amaçları, istekleri ve ihtiyaçları konusunda ne düşündüklerini soran bir araştırma teknolojisi olarak kendini sınırlandırma tehlikesiyle karşı karşıyadır. Oysa gazeteciliğin ve genel olarak enformasyon medyasının, giderek devletin istihbarat aygıtlarının bu pratiği çok daha yetkin ve edimsel bir tarzda yürütebileceği rahatlıkla söylenebilir. 2007-07-22T12:51:33-04:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,196,0,0,1,0 Ders 1: Kapitalizmin bir Sentezi Olarak Sinema 2007-07-22T12:59:33-04:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,191,0,0,1,0 Cellatlar ise çok ender gülerler. Daha doğrusu, onlarınki aynı gülüş değildir. Ondokuzuncu yüzyıl sosyalisti Valles, dehşetin içinde bile baki kalacak bitimsiz bir neşeyi, devrimcilere özgü bir neşeyi katillerin, cellatların korkunç neşesine karşı sürmüyor muydu? 2007-07-22T13:00:00-04:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,198,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-07-25T05:58:31-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,199,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-07-25T06:02:08-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,201,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-07-25T06:08:48-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,202,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-07-25T06:11:23-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,203,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-07-25T06:13:38-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,204,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-07-25T06:16:15-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,207,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-07-25T06:23:09-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,208,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-07-25T06:25:23-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,209,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-07-25T06:28:56-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,206,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-07-25T06:40:09-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,205,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-07-25T06:40:57-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,200,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-07-25T06:41:48-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,210,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-07-25T08:47:57-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,213,0,0,1,0 (çeviri: Nazila Hamedan --Ulus S. Baker) 2007-07-26T12:56:19-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,212,0,0,1,0 (çeviri: Nazila Hamedan & Ulus S. Baker) 2007-07-26T12:57:42-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,187,0,0,1,0 Sinematografinin jestlerin yitiriliş süreciyle çok yakın bir bağı olmalıdır. Yeni icatlarıyla, kamerayla Lumière kardeşlerin çektiği ilk filmler, herhangi anların yakalanmasına, bir trenin gara girişine, bahçesini sulayan bir adamın ıslanmasına, bir öpücüğe gönderiyorlar. Öte taraftan, sinematografinin bir geleceği olduğuna pek inanç duymamış bir adam olan Edison'un jestlerden örülen bir dünyayı, bir dansı, önceden kurulmuş bir sahnede gerçekleştirilen jestler dizisini gösterdiği bir aygıt keşfettiğini de hatırlamak gerek. Sinemanın ilk anlarından itibaren beliren iki gelişme çizgisini tam da bu noktada ayırdedebiliyoruz: herhangi anların önem kazandığı Lumière belgeseli ve senaryolu, jestlerin organize edildiği, aktörlerle çekilen ve bugün hangi anlamda zafer kazanmış olduğunu artık tanımlayamaz hale geldiğimiz "esas sinema"... 2007-07-26T15:33:29-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,186,0,0,1,0 Çünkü amaç "politika üstüne" ya da "politika konulu" film yapmak değil, politik filmi politik yapmak... Godard geleneksel olarak sinemada (ister klasik Hollywood, isterse "sanatkâr Avrupa" sineması) kendini gizleyen "olağan politikayı" (bazıları buna "ideoloji" veya "sinemacıların kendiliğinden ideolojisi" diyebilirler) ilk eserlerinden itibaren sezmişti... 2007-07-26T15:53:00-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,185,0,0,1,0 Unutmayalım ki modern zamanların her yeni kuşağı imajlarla ve onların çeşitlenen, birbirlerini yutan veya birbirinin yerini alan türleriyle gitgide daha haşırneşir. Gitgide daha az okuyor, daha çok seyrediyoruz. Ama bu Vilém Flusser'in fotoğrafla başlattığı "teknik imajlar" silsilesinin --180 yıllık fotoğraf, 100 yıllık sinema, 50 yıllık televizyon ve 20 yıllık dijital imajlar tarihinin-- aslında bir "okunabilir imajlar" dünyası içinde hareket etmekte olduğunu dışlamıyor. Belki de "seyredilebilen" temsili imajlar (resim, plastik ve grafik sanatlar) tarihinin ötesinde bu teknik imajlar, giderek asli parçaları olarak sesi de içerip "okunabilir" olma özelliklerini okumanın ve anlamanın "yerini alma" tarzında icra ediyorlar. 2007-07-26T16:00:25-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,184,0,0,1,0 Unutulmaması gereken bir nokta, sadece kuşların değil ama neredeyse bütün hayvanların birtakım içgüdüsel ritüeller, danslar yaptıklarıdır. Saldırı bir dansla başlar --eşleşme ve kur da öyle... Diyebiliriz ki ritüelsiz hayvan yoktur ve her şey belli kurallara göre icra edilecektir. Bu duruma halen (ve yalnızca hayvanlara bir "bilinç" yüklemediğimiz, yani bilinci salt insanın bir ayrıcalığı olarak görmeyi sürdürdüğümüz için) "içgüdü" deyip geçiyoruz. 2007-07-26T16:08:24-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,183,0,0,1,0 Biraz imkan, yoksa boğulacağım!” (Kierkegaard, Deleuze); “İçinde bulunduğum mutlak umutsuzluk bana umut veriyor” (Marx); “Yaşama sanatı kendine bağımlı olma sanatıdır…” (Foucault) –bu üç aforizma anlaşılan Agamben’in yolunu belirlemiş… ama bunlar aynı zamanda yeni ve gelecek için olan bir etiğin kuruluş cümleleridir. Ve bu etiğin içinde özdeşlik ve kimlik söz konusu değildir artık –çünkü kimlik, Agamben’in Çocukluk ve Tarih: Deneyimin Mahvedilişi adlı kitabında gösterdiği gibi benliğin en zayıf kalmış kısmıdır –gücümüz ise Agamben’in genel bir formülle dile getirdiği gibi “bizi alıp götüren ve taşıyan adsız kuvvetlere” dayanıyor… 2007-07-26T16:13:29-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,182,0,0,1,0 Spinoza felsefesi, "ruhların dalgalanışı"nı siyasal yaşamın genel görünümü olarak, hatta tam bir model olarak ortaya atmakla başlar. Buna göre insanlar, kendilerine boyun eğdirebilecek kesin ve belirli yasalar bulunmadığında, böyle bir yasalı düzeni kendileri de üretmiş olmadıklarında, umutla korku arasında salınıp dururlar. Daha bu tesbit anında bile, Spinoza felsefesinin alabildiğine siyasallaştığı kesindir, çünkü önünde sonunda tarihe şöyle kabaca bir göz atmak bile, siyasal rejimlerin çoğunun bu iki duygunun kitleselleşmesine dayandığını gösterecektir: Tebalara verilen umut ya da yüreklere salınan korku... 2007-07-26T16:18:17-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,180,0,0,1,0 Sanatta asli olan ne vardır? Burada bu soruyu genel olarak değil, sanatın maddiliğine, hatta doğrudan doğruya malzemesine ilişkin olarak ortaya atacağım: malzeme sanatta "asli" midir, onun esasına mı aittir, gerçekten? Ya da sanat, üretildiği malzemeye, teknikler bütününe, sözgelimi heykel için taşa, plastiğe, kile, mermere, tahtaya indirgenebilir mi? Edebiyat sözcüklerden, söz dizimlerinden mi oluşuyor? Resim bir malzemeler terkibi, tualden ve boyalardan ibaretmiş gibi düşünülebilir mi? Bu türden indirgemeler, sanat konusundaki fikirlerimizi ilk bakışta aşırı kısıtlamakta, katılaştırmakta gibidirler. 2007-07-26T16:24:42-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,179,0,0,1,0 Okuyucu için zor olan felsefelerden biriyle karşı karşıyayız. Muazzam etkisine ve felsefi gücüne rağmen, Kant'ın özellikle üç eleştirisini --Saf Aklın Eleştirisi, Pratik Aklın Eleştirisi, Yargıgücünün Eleştirisi-- okumak, olağan, sokaktaki okuyucu için son derecede zordur. Bu bakımdan Spinoza gibi birinden uzaklaşarak, Leibniz'e yaklaşır. İmanlı bir Protestan olarak Kant'ın eseri bir Kuzey sisi içine gömülmüş gibidir. 2007-07-26T16:29:01-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,177,0,0,1,0 Bir özneye (Ben), hatta bir biçimle maddenin kombinasyonuna atfedilmeyecek belli bir bireyleşme tipi var. Bir manzara, bir olay, günün bir saati, bir hayat ya da bir hayat parçası... bunlar başka türlü işlerler. Müzikteki bireyleştirme sorununun, kuşkusuz çok karmaşık olmakla birlikte, bu ikinci paradoksal bireyleşmeler tipinde olduğunu hissediyorum. Bir cümlenin, müzikte küçük bir cümleciğin bireyleşmesi denen şey nedir? 2007-07-26T16:50:22-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,176,0,0,1,0 Derslerde en etkileyici olan taraf, tıpkı Spinoza konusunda olduğu gibi, bir filozofun "havasının" ve kavramlarının "huyunun" çok belirgin bir şekilde devreye sokulması. Hissedebiliyo ruz ki, Kant felsefesi, "her tarafa mahkemeler dikerek" ilerlemektedir —ta ki yaşlılık eseri Yargı Gücünün Eleştirisi 'nde yolunu yitirene dek. Ama bu yolunu yitiriş —yargılama yetisinde "a priori" ilkelerin ve kategorilerin sağlam temellerini kaybetmesi— Kant felsefesinin en güçlü yanı olarak sunuluyor. 2007-07-26T16:55:02-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,173,0,0,1,0 Çok fazla gerilere, sözgelimi Uzakdoğuya ya da Antik Yunanlılara kadar geri gitmeden, hâlâ içinde yaşamaya çabaladığımız uygarlığın henüz alacakaranlıklar içinden seçilebildiği, bugünden geriye doğru baktığımızda, modern, ussal ve tekno-bilimsel dünyanın ilk belirtilerini tespit edebildiğimiz bir an, aynı zamanda belki de insanlık tarihinin en büyük kırılmasının çağını açıyordu. Bu an, Galilei'nin Discorsi'sinin ünlü "yöntembilimsel" formülünde tespit edilebilir: "Doğa, matematiğin diliyle yazılmış bir kitap gibidir, bu dili öğrenmeliyiz." 2007-07-26T17:09:29-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,172,0,0,1,0 Kutsallığın eskiliği ve evrenselliği, onun uzak ve aşkın anlamına gelmez. Aksine, Eliade'ın eserinin gözlerimizin önüne serdiği kutsal, bugünkü gündelik yaşamımızda kutsallıkla asta bağdaştıramayacağımız en yakın yaşam çevremizi kuşatır: Evimiz, kapımız, evimizin eşiği, sokak, kent ve tüm bunları kuşatan zamansal-mekânsal tasavvurlar. Kutsal insanın "dünyaya açılışının" ilk aracı, ilk biçimidir. 2007-07-26T17:13:36-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,175,0,0,1,0 Bu ilk kitap, Deleuze gibi bir filozofun hep savunduğu bir çabayı somutlaştırmak üzere yayınlandı: Felsefeyi sokaktaki insana, öğrenciye, işçiye, meslek insanına indirmek... Bu, post-modern yüzeyselliğin çağında çok daha büyük bir önem taşıyor. Bazen bir felsefeye sahip olmak, felsefe yapmak çok gündelik bir pratiğin parçası olabiliyor. 2007-07-26T17:16:21-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,174,0,0,1,0 Ses en net sınırdır. Sınırlar görülebilirlik ile ilişkili görünür daha çok. Oysa evlerimizde yalnızca duvar inşa etmeyiz, bitişikteki komşumuzun evdeki konuşmaları duymaması da gerekir. Müzikteki izolasyon en az sinemadaki kadraj kadar önemli bir sorundur. Ses her haliyle en az görüntü kadar mekansaldır ve bir araziyi işgal eder. 2007-07-26T17:20:07-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,178,0,0,1,0 Yılmaz Güney sinematografisini ayırdeden bir özelliği, "vurdulu kırdılı" ("Çirkin Kral" dönemi mi?) diye tanımlanan ilk filimleriyle Umut, Arkadaş gibi filmleriyle başlayan sonraki süreç arasında yapılan bütün ayrımların ötesinde yer alan sürekliliğidir. Bu süreklilik aynı zamanda modern politik sinema adı verilebilecek ve Güney'in bir taraftan Latin Amerikan sinemasıyla, öte yandan Rocha gibi etno-poetik belgeselcilerle paylaştığı bir filmografik tarza cevap veriyor. 2007-07-26T18:40:40-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,215,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-07-27T10:40:53-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,216,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-07-27T11:17:35-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,217,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-07-27T11:25:37-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,164,0,0,1,0 30 Mayıs 2002 tarihinde Ulus Baker'in ders grubuna yolladığı proje tartışmalarına dair yazı. 2007-07-28T16:13:32-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,220,0,0,1,0 Aralık kuramı iki şey, varlık, durum, oluşum arasındaki uzaklığı ölçen "mesafe" kavramından farklı olarak, birbirinden çok uzak olan herhangi iki şey arasındaki "yakınlık" derecesini ölçmeye adanmıştır. Böylece Aralık "ayrılmanın", "uzaklaşmanın", "yabancılaşmanın" keskin eleştirisinin temel kavramıdır. 2007-07-29T07:14:49-04:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,221,0,0,1,0 Simmel'in metninden* anlaşılması gereken tuhaf bir durum var galiba: o da bir yabancıya kimsenin "yabancı olamayacağıdır..." bir paradoks gibidir bu durum ama en çok bir yabancıyı rahat rahat kişisel ya da kolektif sorunlarınıza dahil (hatta Simmel'in hatırlattığı gibi) ve ortak kılarsınız... tuhaftır bu geçen yıl Western konusunda derste tartışırken farkettiğimiz gibi o film türünün iyi örneklerinde beliren bir durumdur... dışarıdan gelene duyulan o tuhaf güven hissi... içini ona dökebilmek ve onun yargıçlığına (hakemliğine) başvurmak... bu açıdan Yabancı" asgari bir insan" gibidir... bizimle birlikte insandir, ama yine de asgaridir... 2007-07-29T07:39:31-04:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,218,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-07-29T17:08:45-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,222,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-07-29T17:15:21-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,223,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-07-29T17:22:26-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,224,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-07-29T17:29:06-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,225,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-07-29T18:05:56-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,226,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-07-29T18:13:01-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,229,0,0,1,0 Eleştirinin ötesine geçebilmenin son derece gerekli olduğu bir andayız. Otonomi, bu çabayı ve ona tekabül edebilecek öznelliği üretme biçimi olarak kavranmalı. Kapitalizm kendi doğasını değiştirmeden, bizim için "ikinci doğalar" yaratmaktan geri kalmıyor. Emek-sermaye çelişkisinin bağrından fışkıran emek-emek ve sermaye-sermaye çelişkilerini de çözümlemek zorundayız. Sonuçta, dünyanın genel portresi, son derece karmaşık bir yapının varlığına ve gittikçe içinden çıkılamaz bir "kaos" politikası olarak kapitalist ökümene delalet ediyor. 2007-07-31T18:34:15-04:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,189,0,0,1,0 Bu Metod --kabaca ve özetleyerek anlatmak gerekirse-- şuna dayanıyordu: zihninizde herhangi bir bina kuruyordunuz --mesela bir ev; ve odaların herbirine sonradan anımsamak istediğiniz imajları serpiştiriyordunuz. Bu sayede imajların serpiştirilme sırası bile birbirlerini çağrıştırmalarına olanak sağlıyordu. Hatırlamak ise hayaldeki bu binanın, bu evin sanal olarak ziyaret edilmesiydi. 2007-08-03T05:56:59-04:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,230,0,0,1,0 İtalyan solcu düşünür Antonio Negri kendi isteğiyle yıllardır sürgünde bulunduğu Fransa'dan ülkesine dönüp Rebibbia cezaevine kapatıldığında, özgürlük meseleleri açısından içerisi ile dışarısı arasında aslında önemli bir fark bulunmadığını, insanın cezaevinde de dışarıda olduğu kadar özgürlük inşa edebileceğini söylemişti. İlk bakışta tuhaf görünecek bu "teslimiyetçiliğin" arka planında ancak Stoa felsefesinin başedip açıklayabileceği ciddi bir saldırı yatıyor. 2007-08-03T07:10:40-04:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,233,0,0,1,0 Gabriel de Tarde'ın Mart 2004'te Öteki Yayınevi'nden çıkan Monadoloji ve Sosyoloji adlı kitabına yazılan Önsözdür. 2007-08-08T12:54:50-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,234,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-08-08T18:15:34-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,235,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-08-08T18:25:27-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,236,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-08-08T18:54:06-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,237,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-08-08T19:01:22-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,238,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-08-08T19:06:21-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,239,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-08-08T19:11:57-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,240,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-08-08T19:18:54-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,241,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-08-08T19:25:01-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,242,0,0,1,0 Thomas S. Eliot - Çeviri: Ulus Baker 2007-08-08T19:38:51-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,243,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-08-09T08:41:06-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,244,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-08-09T08:45:53-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,245,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-08-09T08:50:36-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,246,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-08-09T08:53:57-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,248,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-08-09T09:05:40-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,249,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-08-09T09:16:43-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,250,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-08-09T09:22:20-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,251,0,0,1,0 Gilles Deleuze 2007-08-09T09:30:33-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,252,0,0,1,0 Siyahi, Sayı:3, Mart-Nisan 2005 2007-08-09T09:47:42-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,247,0,0,1,0 Jean-Pierre Faye - Çeviren: Ulus Baker 2007-08-09T10:22:42-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,253,0,0,1,0 Ulus Baker 2007-08-09T17:34:20-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,254,0,0,1,0 Sistem dergisi, Dönemli Yayıncılık, Sayı: 2, Sayfa 78–84, Ocak 1988 2007-08-10T05:58:59-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,255,0,0,1,0 Unfinished translation of Turkish article 'İgnoramus: Psikanaliz neden işe yaramaz?' 2007-08-10T06:09:00-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,256,0,0,1,0 Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce, cilt 5: Muhafazakârlık, editör: Ahmet Çiğdem 2007-08-10T06:14:36-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,259,0,0,1,0 ÜTOPİYA mevsimlik hayatbilgisi kitabı 6, Ocak 1999 2007-08-10T06:36:13-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,260,0,0,1,0 İnsan Hakları Yazıları (2) 7/8.98, sayfa: 124–131 2007-08-10T06:41:52-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,231,0,0,1,0 Unutmayalım, bugün belki Türk sosyal biliminin babalarından bahsetmeyi derslerimizde veya ders kitaplarımızda sürdürüyoruz ama bu babalar ağırlıklı olarak ideologtular, sosyal bilimci değil. Belki sosyal bilimlerin ya da diyelim ki etkisini yeni yeni evrensel ölçekte oluşturmaya başlamış olan Marksizmin damgasını taşıyan ideomlardan hareket ediyorlardı ama bunların salt ideom olarak kalması bile bu düşünsel uğraşıların ideolojiler alanında cereyan ettiklerini ıspatlamaya yeter. 2007-08-10T06:59:43-04:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,262,0,0,1,0 A rough draft for doctoral thesis. 2007-08-10T07:06:01-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,261,0,0,1,0 A rough draft for doctoral thesis. 2007-08-10T07:06:48-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,232,0,0,1,0 Türkiye'de Spinoza üstüne yazılan kitapların son zamanlarda yoğunlaşması bence iyi bir durum olmakla birlikte Ethica dışında temel Spinoza eserlerinin yayınlanmamış olması gerçeğinin üzerini örtemiyor. Daha çok Batı'da aktüel olan düşünürlerin (Deleuze, Balibar, Negri gibi) Spinoza'ya yönelik ilgilerinin çeviri dünyamıza yansıması diye yorumluyorum. Spinoza nihayetinde eseri topyekün okunması gereken bir filozof -merkeze elbette Ethica'yı alarak... Eldeki Ethica çevirilerine gelince, Hilmi Ziya Ülken'in yaptığı eski çeviri pek çok yanlış içermesine rağmen Spinoza'nın dilinde eksik olmayan bir tür lezzeti taşırken, Aziz Yardımlı'nın yaptığı daha sadık ve genellikle daha doğru olan çeviri, aşırı vurgulu bir öztürkçecilik yüzünden bu lezzete çokuzak düşüyor. Sonuçta "günümüzün filozofu" olarak Batı düşünce iklimlerinde yeniden kabul görmeye başlayan Spinoza'ya duyulan ilginin doğrudan olmadığını, hem akademik hem de genel kültürel çevrelerde Spinozacılık üstüne daha yaygınbir tartışma olması için bir konaklama hali olduğunu düşünüyorum. 2007-08-10T07:37:34-04:00 Ulus Baker http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,258,0,0,1,0 Lecture notes of the course 'Sociology of Fine Arts and Music' given with Ünal Nalbantoğlu. 2007-08-12T08:14:21-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,257,0,0,1,0 Lecture notes of the course 'Sociology of Fine Arts and Music' given with Ünal Nalbantoğlu. 2007-08-12T08:15:32-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,263,0,0,1,0 Giorgio Agamben - Çeviren: Ulus Baker 2007-08-13T04:40:05-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,264,0,0,1,0 Çeviren: Ulus Baker 2007-08-15T08:21:16-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,266,0,0,1,0 Psikanalitik çözümlemelerin genellikle pek değerli kıldığı şu “Rosebud” sembolünün önemini yadsımıyoruz. Ancak onun da ne ise o olarak, yani Orson Welles’in dehası sayesinde bahsettiğimiz üç dereceli iktidarlar sisteminin kristalleşmiş bir metaforu olduğunu söyleyerek tanımlanması mümkündür. Yurttaş Kane tutkuludur ve film boyunca Spinoza’nın “tutkular fenomenolojisinin” programını aynen takip eder: Her şey bir “sevilme talebi”yle başlar. 2007-09-27T15:50:46-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,267,0,0,1,0 Kadınlaşmalar, oluş süreçlerine ayrıcalıklı bir giriş noktası oluşturuyorlar. Bu kadınların cadı olmalarından değil, her türlü büyücülüğün, başlangıç olarak, bir kadınlaşma, kadın-oluş ile başlamasından geliyor. Çok daha uzak ve aşırı durumlarda ise, neredeyse bir yaşam amacı gibi, unsurlaşmalar, hücreleşmeler, molekülleşmeler ve farkedilmez-oluşlar bulunuyor. 2007-09-27T15:59:19-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,306,0,0,1,0 Pascal bir zamanlar “diz çök, dua et, inanırsın,” demişti. Birkaç yüzyıl sonra, artık “günümüz” diyemeyeceğimiz bir takvimde din sosyolojisini tesis etmeye çalışan Emile Durkheim dini ve mitolojiyi “toplumsal olgular” olarak karakterize ederken toplumsal pratiğin inanca önceliğine dayanan aynı yaklaşımı modern insanın daha iyi kavrayabileceği bir hale getirmeye çalışmıştı. Ancak, daha derinde yatan bir soru, Nietzsche’nin “Tanrı öldü” sözünün ardından Heidegger’in “biz acaba bir Tanrı’ya hâlâ katlanabilir miyiz?” sorusunun damgaladığı modern dünyayı daha derinden ilgilendiriyor: İnanmak arzusu nedir? 2009-05-11T11:19:36-04:00 Aras Ozgun http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,307,0,0,1,0 Yazarlar yazdıkları şeylere pek o kadar benzemek zorunda değiller. Ama bunu başaran kimi yazarların temsil ettikleri çok özel bir yazın tipini bir "tür", bir "janr" olarak ayırt etmek gerekir: "Meczup edebiyatı"... 2009-05-11T11:22:46-04:00 Aras Ozgun http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,308,0,0,1,0 Türkiye kültürel yaşamına hâkim olan 'yarım-kültürlülüğün' bir 'ekonomi-politiği' var. Bu ekonomi-politiğin 'ekonomi' yönü yalnızca dağıtım firmalarını değil, TÜYAP ve benzeri firmalar tarafından düzenlenen kitap fuarlarını, üç yüzü aşkın 'edebiyat ödülü'nü, 'kültür yaşamına katkı' babında -çeşitli banka yayınlarında olduğu gibi- 'vergiden düşme' meselelerini hallediveren finans oluşumlarını içeriyor. Tabii ki 'küçük yayıncılar'ın hallerinin ne kadar zor olduğunu bütün bu kültür endüstrisi sacayağı içinde algılamamak olanaksız. 2009-05-11T11:26:25-04:00 Aras Ozgun http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,328,0,0,1,0 İnsanlar, özellikle felsefi düşünmeye pek alışık olmayanlar en kolay bir zamanlar sanki bir inanç sistemi söz konusuymuş gibi bağlandıkları düşüncelerden ve onlara tekabül eden arzulardan koparlar. Marx'ın ve düşüncesinin kaderi, böylece başka filozofların ve düşünürlerin, sözgelimi bir Kant'ın ya da Hegel'in düşüncesinin kaderinden farklılaşır. "Reel sosyalizm" yaşantısı içinde vurgulanmış bir "uygulaması"nın bulunuşu, bu düşünceden kopuşun, ona yönelik reddiyenin aşırı kolay olmasını şartlandırır. Özellikle aşırı-bağlı bir psikolojiye sahip olanlar açısından. 2010-03-26T14:48:37-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,153,0,0,1,0 Evet, o bir efsaneydi. Orada burada anlatılan, bildiği dillerden kılık kıyafetine kadar çeşitli motiflerle bezenen bir efsane. Biz arkadaşları onun olur olmaz hikayelere konu edilip sohbet malzemesi olmasına gücenirdik; hatta söylenirdik zaman zaman. Ulus kendisi hakkındaki efsaneye dair hiçbirşey söylemedi. Şimdi artık söylemenin vakti: Efsaneler kahramanlarını anlatırlar, evet; ama asıl olarak da kendilerini anlatanları anlatırlar. 2007-07-15T14:39:32-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,154,0,0,1,0 Ulus Baker hakkında, ardından konuşuyor olmanın kederli idrakiyle konuşmak, onun kaybını kabullenmek, ne zor. Oysa beklemiyor olamazdık bunu, pekâlâ bekliyor olmamız gerektiğini itiraf etmeliyiz kendimize. Az değil, şöyle böyle bir on yıldır durumu adım adım vahimleşiyordu. "Vahim" kelimesini sever, anlamını genişleterek, bazen de evcilleştirerek kullanırdı Ulus. "Sıradan" bir kötülüğe "vahim" diyebilirdi, kikirdeyerek. Onun vahameti evcilleştiren diline kandık, koşullarının aşama aşama ağırlaşan "normallerine" alıştık, alışmaya rıza gösterdik. 2007-07-15T15:45:35-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,162,0,0,1,0 Sık sık ölümün bilgisine asla sahip olamayacağımızı, çünkü asla tecrübe edemeyeceğimizi hatırlatırdı Ulus. O nedenle ancak bir başkası aracılığıyla tecrübe edebiliriz ölümü, başkasının ölümüyle bilmeye çalışabiliriz. 2007-07-26T04:20:16-04:00 korotonomedya http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,211,0,0,1,0 Hocalığın en büyük erdemlerinden birine sahipti: Sorulan her soruya eşit davranır, aynı samimiyetle cevap veriridi. Onun için öğrencinin sorduğu her soru kıymetliydi. Öğrencini yanlış yapma hakkı vardı ve bu nedenle doğru soru, yanlış soru diye bir ayrım olamazdı. Öğrencilerine "anladınız mı" diye sormaz, "hissedebiliyor musunuz" diye yaklaşırdı... 2007-07-26T05:10:32-04:00 Ersan Ocak http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,265,0,0,1,0 Gece’ye nasıl direnilir? İşte bunu gösterdi bir yandan. Direnenleri de yakından ve gönülden izliyordu o neşeli bakışıyla. Dostoyevski’nin “insan herkesten, her şeyden sorumludur” şiarıydı bakışındaki. Peki ya keder? Neşenin kardeşi keder. Kederin de büyüğünü yaşamıştır erken yaşta, dostu Spinoza gibi. 2007-09-26T12:17:23-04:00 Bilge Demirtas http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,270,0,0,1,0 Can Sarvan'in Aras Özgün'le Ulus Baker üzerine yaptıgı bu söyleşi Kıbrıs'ta yayınlanan Akdeniz-Avrupa Sanat Derneği (EMAA) Dergisinin Kasım 2007 tarihli 7. sayısında yayınlanmıştır. 2008-03-19T00:28:13-04:00 Aras Ozgun http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,272,0,0,1,0 This interview by Can Sarvan with Aras Özgün on Ulus Baker is taken from the 7th issue of EMAA (European-Mediterrenean Arts Association) Journal published in Cyprus. 2008-03-19T00:36:05-04:00 Aras Ozgun http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,273,0,0,1,0 Hep “anlatılan senin hikayendir” diye başlansa da, sonuçta herkes herzaman kendi hikayesini anlatır. Hiçbir hikaye de geçmişi ve gerçeği anlatmaz zaten, hepsi henüz ya da hiç olmamış olanı söyler. “Senin hikayen” demek, bir davetten ibarettir; geleceği şimdiye, tasavvur edileni vücut bulmaya, “sen”i “ben” olmaya çağıran bir davet. Anlatacağımız bir hikaye anlatıcısının hikayesidir, bizim hikayemizdir. 2008-06-08T05:17:31-04:00 Aras Ozgun http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,321,0,0,1,0 Peki siyasal eyleme irrasyonalitenin, deliliğin, kimliksizliğin, “herhangiliğin” kollarında başvuran ya da başvuracak olan kitlelerin haklılığı tartışılmaz mıdır? Sonuç yerine, Baker’in bu soruya ilişkin söylediklerini hatırlatmak istiyorum. Baker, “halkın masumiyeti” mefhumunu tartışmaya yine modern dünyaya dair bir gözlem yaparak başlar: “Siyasetin bir “hizmet”, nüfusun yardımına koşma pratiği olarak anlaşılmaya başlandığı modern dünya, ... nüfusun ve halkın masumiyetinin varsayıldığı bir dünyadır.” Baker’e göre “halkın masumiyetinin” tarihsel kökleri “halkın güvenlikte olma hakkı”na dayanmaktadır. Güvenliği sağlanması gereken bir topluluğun politik suçların kurbanı olma tehdidi altında yaşadığı varsayılmakta, böylece suçun kurbanı olarak halkın temel masumiyeti tescillenmektedir. Bu düşüncenin ardından Baker can alıcı sorularını sıralar: “[Halkın] güvenlik hakkı (evrensel, doğal bir hak olarak) kötü yönetimler ve baskı karşısında olma hakkını, direnme ve itaatsizlik, giderek belki de “devrim” hakkını varsayıyor değil midir? Devrim yapan bir halkın masumiyeti nasıl temellendirilecektir?” 2009-12-07T11:03:59-05:00 Aras Ozgun http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,274,0,0,1,0 19 Ocak Kolektifi 2009-01-08T16:45:13-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,287,0,0,1,0 19 Ocak Kolektifi 2009-01-14T04:25:03-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,289,0,0,1,0 fau.org 2009-02-18T12:29:22-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,291,0,0,1,0 körotonomedya 2009-02-23T16:20:01-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,290,0,0,1,0 19 Ocak Kolektifi 2009-03-11T09:56:20-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,293,0,0,1,0 anti-pop 2009-03-11T10:21:47-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,292,0,0,1,0 anti-pop 2009-04-26T15:38:59-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,309,0,0,1,0 anti-pop 2009-08-22T16:59:09-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,310,0,0,1,0 anti-pop 2009-11-04T03:57:28-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,311,0,0,1,0 Hakan Akçura 2009-11-06T12:10:13-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,313,0,0,1,0 Evrensel Belgin ve Neriman Polat 2009-11-09T17:41:05-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,314,0,0,1,0 Körotonomedya 2009-11-17T05:56:47-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,323,0,0,1,0 Körotonomedya 2009-11-29T06:39:30-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,318,0,0,1,0 Hrant'ın Arkadaşları 2010-01-19T16:09:19-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,312,0,0,1,0 Yahya Madra ve Evrensel Belgin 2010-01-19T16:56:08-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,324,0,0,1,0 Sıtkı Süreyya Önder 2010-02-03T07:34:33-05:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,320,0,0,1,0 Mehmet Ratip 2010-03-29T04:52:06-04:00 Aras Ozgun http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,286,0,0,1,0 Necmi Erdoğan 2010-04-08T07:33:16-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,325,0,0,1,0 Erinç Yeldan 2010-04-30T17:46:15-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,331,0,0,1,0 anti-pop 2010-05-21T06:35:45-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,330,0,0,1,0 anti-pop 2010-06-01T07:47:33-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,332,0,0,1,0 Gideon Levy 2010-06-02T17:08:16-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,333,0,0,1,0 Mario Vargas Llosa-Gideon Levy 2010-06-10T13:05:48-04:00 Ozgur Gokmen http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,334,0,0,1,0 2010-08-25T10:24:44-04:00 Aras Ozgun http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,322,0,0,1,0 1. The guiding light of materialism is the eternity of matter. The eternal is the common name of the materialist experience of time. From an ethical standpoint, the problem faced by materialism is to hold singularity responsible for the eternal. These truths stemming from the materialist tradition are confirmed in the experience of kairos. 2. Among the other meanings that could be attributed to the eternal, in the materialist tradition, we sometimes find the name of the infinite, as if the two were synonymous. Is matter therefore infinite? 2008-06-24T11:45:18-04:00 Antonio Negri http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,316,0,0,1,0 David Harvey's criticism on Antonio Negri and Michael Hardt's Commonwealth, and their response to Harvey. Published in Artforum, November 2009, Vol. 48, Iss. 3. 2009-12-08T12:31:37-05:00 Aras Ozgun http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,305,0,0,1,0 By moving from a cellular model of commons and association that is simple, even rudimentary, this paper has aimed to suggest a process that is scalable, thinkable at levels from the domestic to municipal to the planetary, and terms of the interconnections between these levels. And by speaking of a communism composed by a circulation of distinctive modalities — terrestrial, planner, networked — that nonetheless can be linked and reinforce on another it has tried to wake from the hallucination — dream-world or nightmare — of a uniform utopia, of which Soviet style socialism was the only the most notorious, in favor of a heterogeneous communism built from multiple forms of common logic, a communism of singularities. Under such conditions it may be possible once again to say: "Omnia sunt communia." 2009-12-08T12:45:15-05:00 Aras Ozgun http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,296,0,0,1,0 Toni Negri's presentation at the Communism Conference in London, on March 14th 2009, translated by Arianna Bove. 2009-12-08T12:46:15-05:00 Aras Ozgun http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=0,297,0,0,1,0 Michael Hardt's presentation at Alternative Social Imaginaries Symposium at Duke University on April 9th 2009. 2009-12-08T12:46:29-05:00 Aras Ozgun